Uzasadnienie
Skarżący w złożonym dnia 05.11.2013 r. (data wpływu) na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego lub adwokata.
Z urzędu stwierdza się, że postanowieniem z dnia 24 maja 2013 r. sygn. akt. j.w. zwolniono skarżącego od kosztów sądowych i ustanowiono dla niego adwokata (k. 26), którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenasa P. N. (k. 41). Wyznaczony adwokat sporządził zaś dla skarżącego opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i za czynność tę otrzymał od Skarbu Państwa stosowne wynagrodzenie (k. 53).
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "ppsa". Sąd może przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 §2 ppsa). Jednocześnie prawo pomocy przyznane przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne (art. 243 § 2 ppsa).
W niniejszej sprawie bezsporne jest, że postanowieniem z dnia 24 maja 2013 r. sygn. akt. j.w. zwolniono skarżącego od kosztów sądowych i ustanowiono dla niego adwokata (k. 26), wyznaczonego przez Okręgową Radę Adwokacka w osobie mecenasa P. N. (k. 41), który udzielił skarżącemu pomocy w postaci sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W świetle powyższego przyznanie po raz kolejny skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym jest więc bezprzedmiotowe jako, że zostało ono już skonsumowane (por. także post. NSA z 8.11.2007 r. I OZ 795/07 oraz postanowienie WSA w Szczecinie II SA/Sz 24/08).
Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 161 §1 pkt. 3 ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.