Uzasadnienie
postanowienia WSA w Krakowie z dnia 22 stycznia 2008r.
Skargą datowaną 5 lipca 2007r. (data nadania 14.07.2007r.) P. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem organu administracyjnego skargę na bezczynność Wójta Gminy zarzucając bezczynność w wykonaniu czynności utwardzenia fragmentu drogi gminnej o numerze ewidencyjnym [...] położonej w B. i poprawienia stanu jej przejezdności. Skarga oparta została na podstawie art. 101a ustawy o samorządzie gminnym. Skarżący wywodzi, że bezczynność Wójta stanowi naruszenie przez niego obowiązku wynikającego z art. 19 i art. 20 ustawy o drogach publicznych, gdzie uregulowano jego obowiązki jako zarządcy drogi gminnej.
W związku z tym naruszeniem skarżący wniósł o zobowiązanie organu nadzoru do wykonania niezbędnych czynności na koszt i ryzyko Gminy. Interes prawny we wniesieniu niniejszej skargi skarżący upatruje w tym, że niewykonywanie obowiązków przez organ godzi w przysługujące skarżącemu prawo własności, ogranicza bowiem dostęp do jego działki. Niniejsza skarga poprzedzona została wezwaniem organu do wykonania ciążącego na nim obowiązku (wezwanie datowane dnia 19.04.2007r., nadane 26.04.2007r.). Z udzielonej odpowiedzi wynika jednak, że realizacja tych obowiązków nie jest możliwa z powodu uwarunkowań formalno-prawnych (pismo datowane dnia 31 maja 2007r., awizowane po raz pierwszy 8.06.2007r., po raz drugi w dniu 15.06.2007r., doręczone 22 czerwca 2007r., k. 33).
Ustosunkowując się do treści tej skargi Wójt Gminy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, wskazując, że skarżący nabywając nieruchomość w miejscowości B. w 2003r. przejął stan zastany wiedząc o utrudnieniu dojazdu do nabytej posesji, oprócz niego nikt z mieszkańców B. z tej drogi nie korzysta, a ponadto skarżący nie jest mieszkańcem gminy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Niniejsza skarga została wniesiona w przepisanym terminie (por. sposób obliczania terminu do wnoszenia tego rodzaju skarg przyjęty w uchwale NSA z 2 kwietnia 2007r., II OPS 2/07, ONSAiWSA 2007/3/60).
Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia przedmiotowej skargi na bezczynność Wójta polegającą na niepodjęciu działań faktycznych związanych z jego funkcją jako zarządcy drogi w trybie art. 101a ustawy o samorządzie gminnym z punktu widzenia zakresu kognicji sądu administracyjnego. Zakres przepisu art. 101a u.s.g. od czasu jego uchwalenia budzi wątpliwości doktryny i praktyki. Wydaje się, że dokonując wykładni funkcjonalnej i systemowej tego przepisu, zwłaszcza zaś przyjmując "odpowiedniość" zastosowania art. 101 u.s.g., przyjąć należy, że art. 101a u.s.g. dotyczy skarg na bezczynność organów gminy dotyczącą działalności uchwałodawczej rady gminy w takim zakresie, w jakim przepisy prawa nakładają na organ stanowiący obowiązek podjęcia uchwały w określonej sprawie (por. G. Jyż w: A. Szewc (red.), Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz", Warszawa 2000, s. 487), jak również na bezczynność wójta – ale w tych tylko wypadków, gdy przepisy prawa nakładają na wójta obowiązek wydania zarządzenia.
Skarga z art. 101a u.s.g. może zatem dotyczyć bezczynności organów gminy w zakresie działalności uchwałodawczej i to tylko w takim zakresie, w jakim przepisy prawne nakładają na organy jednostek samorządu terytorialnego obowiązek podjęcia stosownych uchwał lub zarządzeń (por. B. Popielak, "Skarga do sądu administracyjnego na działalność organów jednostek samorządu terytorialnego", Casus 2005/1/19). W zakresie ustawowego pojęcia "czynności nakazanych prawem" mieściłyby się zatem jedynie czynności prawne wójta podlegające obowiązkowi wydania zarządzenia.
Powstaje zatem pytanie, czy na Wójcie Gminy ciążył obowiązek wydania w niniejszej sprawie zarządzenia.
W ocenie Sądu taki przypadek w niniejszej sprawie nie zachodził. W przedmiotowej sprawie bowiem Wójt nie był uprawniony do władczego działania w rozumieniu przepisów prawa administracyjnego w zakresie remontu czy przebudowy drogi. Przedmiotowa droga ma charakter drogi wewnętrznej, nie została bowiem zaliczona do kategorii dróg gminnych przez stosowną uchwałę rady gminy, w trybie przewidzianym w ustawie z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2007, nr 19, poz. 115). Zgodnie z art. 8 ust. 2 tej ustawy budowa, przebudowa, remont, utrzymanie, ochrona i oznakowanie dróg wewnętrznych oraz zarządzanie nimi należy do zarządcy terenu, na którym jest zlokalizowana droga, a w przypadku jego braku - do właściciela tego terenu. Wszelkie zatem działania Wójta dotyczące utrzymania drogi wewnętrznej i jej remontu nie mają charakteru władczego zarządzenia wydanego w sprawie z zakresu administracji publicznej.
Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że wbrew twierdzeniom skarżącego Wójt nie był w niniejszej sprawie zobowiązany do "wykonania czynności nakazanych prawem" w rozumieniu art. 101a u.s.g., nie można zatem mówić o jego bezczynności jako bezczynności organu administracji publicznej w rozumieniu tego przepisu. W tym stanie rzeczy zaskarżona w niniejszej sprawie bezczynność Wójta nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art.101a ustawy o samorządzie gminnym.
Nie ulega więc wątpliwości, że przedmiotowa skarga na bezczynność Wójta Gminy jest nieuzasadniona, nie może zatem być mowy o jego bezczynności w rozumieniu przepisu art. 101a ustawy o samorządzie gminnym.
Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Sąd odrzucił skargę na bezczynność Wójta Gminy na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi który mówi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Dodatkowo należy także podnieść, że skarżący w niniejszej sprawie nie ma legitymacji skargowej do wniesienia przedmiotowej skargi, albowiem w ocenie Sądu nie wykazał, że zaskarżona bezczynność narusza jego interes prawny lub uprawnienie. Art. 101 ust. 1 u.s.g., który znajduje tu zastosowanie na mocy odesłania zawartego w art. 101a u.s.g. stanowi lex specialis w odniesieniu do ogólnej normy art. 50 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określającej podmioty, którym służy legitymacja skargowa. Interes prawny, do którego wprost nawiązuje art. 101 u.s.g. musi wynikać z normy prawa materialnego kształtującej sytuację prawną wnoszącego skargę (por. m.in. wyrok WSA w Warszawie z 1 czerwca 2005r., II SA/Wa 2375/04, LEX nr 171696).
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zaskarżona bezczynność Wójta polegająca na niedokonaniu prac remontowych drogi nie narusza interesu prawnego skarżącego w przedstawionym powyżej znaczeniu. Także zatem i z tego powodu niniejsza skarga podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 wyżej wskazanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.
O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie § 2 ust. 1 pkt 6 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.