Uzasadnienie
Skarżący K. J. pismem z 28 lipca 2026 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia 23 maja 2020 r. o wydanie zaświadczenia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie, wskazując, że w wyniku rozpoznania wniosku skarżącego z 23 maja 2020 r. Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie postanowieniem z 4 czerwca 2020 r., znak: AF.WO.37.599.2014/ZAŚ2/AJ, odmówił wydania zaświadczenia. Postanowienie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu 19 czerwca 2020 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143) dalej: p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu.
Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 84).
Stosownie natomiast do art. 149 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1 a).
Jak wynika z akt sprawy, wniosek skarżącego z 23 maja 2020 r. został rozpoznany postanowieniem Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z 4 czerwca 2020 r., którym to odmówiono skarżącemu wydania zaświadczenia o żądanej treści.
Stwierdzić zatem należy, że w niniejszej sprawie przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie rozpoznał wniosek skarżącego z 23 maja 2020 r.
Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 r. sygn. II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu ww. uchwały wskazano, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu.
Podkreślić należy, że choć uchwała dotyczyła sprawy rozstrzygniętej decyzją administracyjną, to zaprezentowany w niej pogląd dotyczy także postępowań zmierzających do wydania innych niż decyzja aktów czy też do podjęcia określonych czynności.
Odnosząc się do zarzutów skargi i pism uzupełniających wskazać należy, że skarżący kwestionuje, jakoby postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z 4 czerwca 2020 r. załatwiało jego sprawę z wniosku z 23 maja 2020 r. Analizując treść żądania wniosku z 23 maja 2020 r. (k. 2 a.a.), w którym skarżący domagał się wydania zaświadczenia o treści: "sierż. sztab w stanie spoczynku K. J. w postępowaniu administracyjnym wszczętym podaniem o jednorazowe odszkodowanie z dnia 31.12.2011 roku, na podstawie przepisów ustawy o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji z dnia 16 grudnia 1972 roku, posiada ustalone prawo do jednorazowego odszkodowania za choroby związane ze szczególnymi warunkami, lub właściwościami służby czynnej w Policji, w wymiarze 40 procent trwałego uszczerbku na zdrowiu, za które z mocy przywołanej ustawy i w sprawie o odszkodowanie przysługują należności publicznoprawne odszkodowania" oraz treść rozstrzygnięcia Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z 4 czerwca 2020 r. (k. 6 a.a.) Sąd stwierdza, że postanowienie to stanowi rozpatrzenie ww. wniosku skarżącego z 23 maja 2020 r. w przepisanej przez prawo formie. Natomiast zawartość merytoryczna tego postanowienia nie może być kontrolowana w trybie skargi na bezczynność organu.
W konsekwencji powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.