Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 9 marca 2023 r., sygn. akt III SAB/Kr 23/23

Uzasadnienie

Pismem z dnia 6 lutego 2023 r. K. J. (dalej: skarżący), złożył wniosek do Komendanta Powiatowego Policji w K. o wydanie zaświadczenia potwierdzającego: "iż okres czynnej służby wnioskującego, nie był, nie jest i nie może być uznawanym za okres składkowy, czy w zakresie prawa do emerytury, jak i renty z norm ustawy o funduszu ubezpieczeń społecznych, tym samym w sprawach administracyjnych i praw strony przyznanych regulacjami szczególnymi funkcjonariuszom Policji zwolnionym ze służby z prawem do policyjnej emerytury w zbiegu prawa z prawem do policyjnej renty inwalidzkiej strony, okres czynnej służby nie był, nie jest i nie może być wywodzonym, świadczonym, czy poświadczonym w jakimkolwiek zakresie, jako okres zaliczany do praw z zakresu ustawy o ubezpieczeniach społecznych".

Komendant Powiatowy Policji w K. w dniu 8 lutego 2023 roku przekazał wniosek do rozpatrzenia zgodnie z właściwością Naczelnikowi Wydziału Finansów KWP w Krakowie Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie.

W dniu 14 lutego 2023 r., skarżący złożył ponaglenie do Komendanta wojewódzkiego Policji w Krakowie.

Skarżący, pomimo powyższych okoliczności, złożył w dniu 14 lutego 2023 r., ponaglenie do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie.

Następnie pismem z dnia 14 lutego 2023 r., skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 6 lutego 2023 r. o wydanie zaświadczenia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej: "p.p.s.a.") sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a).

Podnieść należy, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 84).

W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K., w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 6 lutego 2023 r. o wydanie zaświadczenia. Z akt sprawy wynika, że Komendant Powiatowy Policji w K. w dniu 8 lutego 2023 r. przekazał wniosek skarżącego do rozpatrzenia Naczelnikowi Wydziału Finansów KWP w Krakowie Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie zgodnie z właściwością.

W ocenie Sądu skarga na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji jest niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., sąd orzeka w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;

1. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
2. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
3. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
4. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
5. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
6. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
7. 8) bezczynność ub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
8. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Zgodnie z art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2000, dalej: "k.p.a.") jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie. Z powyższego przepisu wynika, że przekazanie podania organowi właściwemu nie wymaga wydania decyzji administracyjnej, postanowienia czy też innego aktu z zakresu administracji publicznej. Art. 65 k.p.a. został bowiem zmieniony przez art. 1 pkt 12 ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. (Dz.U. z 2011 r. Nr 6, poz.

18) zmieniającej m. in § 1 art. 65 k.p.a. z dniem 11 kwietnia 2011 r. Po wejściu w życie noweli grudniowej przekazanie podania organowi właściwemu następuje zatem jedynie w formie czynności materialno-technicznej, o podjęciu której organ ma obowiązek zawiadomić wnoszącego podanie i która nie podlega zaskarżeniu. Nie ma ona w takim razie cech czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., lecz ma charakter informacyjny. Tym samym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. (por. postanowienie NSA z dnia 18 stycznia 2012 r., sygn. akt I OSK 38/12, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Skoro skarga na bezczynność, zgodnie z postanowieniami art. 3 § 2 p.p.s.a przysługuje w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, a przekazanie podania zgodnie z właściwością, nie jest zaskarżalną czynnością z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., to skarga skarżącego zarzucająca Komendantowi Powiatowemu Policji w K. bezczynność, polegającą na nierozpoznaniu wniosku z dnia 6 lutego 2023 r., jest niedopuszczalna.

Podnieść należy, że zgodnie z art. 58 § 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 do 5a jest niedopuszczalne.

W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia