Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów i ustanowienia radcy prawnego.
Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i dwoma synami.
Określając majątek swój i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym uwidocznił, że w jego skład wchodzi dom o powierzchni 50 m2. Nie posiadają zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Stałe miesięczne dochody swego gospodarstwa domowego skarżący oszacował na kwotę 1200 zł jego renty inwalidzkiej.
Uzasadniając swoje starania wyjaśnił, że jest inwalidą pierwszej grupy po wypadku górniczym. Podaje, że jest jedynym żywicielem rodziny. Określając stałe wydatki podał, że rodzina przeznacza na prąd 100 zł, na wodę 30 zł, na śmieci 34 zł, na telefony ok. 200 zł, na gaz ok. 50 zł, na węgiel ok. 400 zł. Spłacają również raty pożyczek i kredytów w łącznej kwocie ok. 600 zł miesięcznie, których nie są w stanie obsługiwać. Na leki skarżący wydaje miesięcznie ok. 100 zł. Z pozostałych wyjaśnień skarżącego wynika, że żona i jeden z synów są osobami bezrobotnymi a drugi syn jest uczniem.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzedu (art. 245 §3 ppsa) o ile wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to obrazuje, że rodzina skarżącego mimo posiadanego majątku w postaci wykazanego domu nie należy do zamożnych. Tak bowiem należy postrzegać na osoby borykające się z problemem bezrobocia, których jedyne źródło utrzymania stanowi renta inwalidzka skarżącego. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakie ma do dyspozycji czteroosobowa rodzina skarżącego wystarczają z trudem na opędzenie podstawowych potrzeb życiowych. W takiej sytuacji konieczność wygospodarowania środków na uiszczenie kosztów sądowych oraz opłacenie pełnomocnika z wyboru jest problematyczne i uzasadnia twierdzenie, że skarżący nie jest w stanie ich ponieść.
Biorąc to pod uwagę udzielono więc skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.