Uzasadnienie
Skarżący K. J. pismem z 19 lutego 2021 r. wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w sprawie załatwienia jego wniosku z dnia 4 lutego 2021 r. o wydanie zaświadczenia następującej treści:
"Zaświadcza się na podstawie danych, rejestrów, ewidencji, akt osobowych i wiedzy organu, oraz załączonej przez wnoszącego dokumentacji dowodowej, iż: Sierż. sztab w stanie spoczynku K. J. pełnił służbę czynną w Policji na stanowiskach w ogniwach prewencji, a w tym na stanowiskach w ogniwach patrolowo-interwencyjnych, gdzie występowały następujące warunki i obowiązki służbowe:
- - nasłuch radiowy w celu utrzymania stałej łączności ze stanowiskiem dowodzenia, nasłuchu o zdarzeniach, jak i komunikatach celem ich przetwarzania i posiadania w tym zakresie Wiedzy o nich dla celów czynności służbowych, oraz rejestracja poprzez udokumentowanie w notatniku służbowym pod groźbą postępowania co najmniej dyscyplinarnego szczególna zmienność takiej służby w Policji pełnienie służby konwojowej, podejmowania działań i czynności w celu ochrony zdrowia i życia obywateli bez zbędnej zwłoki i z narażeniem własnego zdrowia i życia, czynności zatrzymań osób, w tym za czyny przestępcze i z marginesu społecznego, z wysokim ryzykiem kontaktu z materiałem biologicznym zakaźnym, oraz urazami naruszenia ciągłości powłoki skórnej i innych akcjach policyjnych z
Wysokim ryzykiem utraty zdrowia, a nawet życia
- - podejmowanie akcji pościgowych, oraz akcji wymagających przemieszczania się pojazdem uprzywilejowanym w akcji pościgowych, oraz akcji wymagających przemieszczania się pojazdem uprzywilejowanym w akcji w celu ochrony zdrowia, życia i innych ratunkowych
- - kontaktu i podejmowania działań w stosunku do osób podejrzewanych, jak i podejrzanych o przestępstwa z marginesu społecznego
- - służby pełnionej w wysokim napięciu nerwowym i stresu
Tym samym służby w okolicznościach szczególnie zagrażających zdrowiu, a nawet życiu funkcjonariusza Policji takimi warunkami i czynnikami zagrożenia, które występowało w służbie czynnej na zajmowanych stanowiskach wnoszącego o wydanie zaświadczenia".
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, wskazując, że wniosek skarżącego został rozpatrzony postanowieniem Komendanta Powiatowego Policji z dnia 8 lutego 2021 r., nr [...], którym odmówiono wydania zaświadczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Sądy administracyjne, stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 137), sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) -dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu. Stosownie natomiast do art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a).
Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednak mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie, podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 84).
W rozpoznawanej sprawie pismem z dnia 19 lutego 2021 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w sprawie załatwienia jego wniosku z dnia 4 lutego 2021 r. o wydanie zaświadczenia.
Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z 8 lutego 2021 r., nr [...], Komendant Powiatowy Policji odmówił skarżącemu wydania zaświadczenia żądanej treści z jego wniosku z 4 lutego 2021 r.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że skarga na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z 4 lutego 2021 r. została wniesiona przez skarżącego po wydaniu rozstrzygnięcia w tym przedmiocie.
Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego podjętą 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu ww. uchwały wskazano, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu. Sąd w pełni aprobuje powyższy pogląd NSA wyrażony w ww. uchwale.
Podkreślić należy, że uchwała dotyczyła sprawy rozstrzygniętej decyzją administracyjną, jednak w ocenie Sądu rozważania zawarte w uzasadnieniu uchwały mają również znaczenie dla postępowań kończących się wydaniem postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że ocena zasadności wniesienia skargi na bezczynność może być dokonana jedynie na dzień wniesienia skargi, a zatem nie jest dopuszczalne merytoryczne orzekanie przez sąd w sprawie skargi na bezczynność złożonej w dacie, gdy kwestionowane postępowanie zostało już zakończone.
W konsekwencji powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawi art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.