Uzasadnienie
Ustanowiony dla uczestnika na mocy postanowienia z dnia 9 kwietnia 2008 r. (k. 47-49) radca prawny z urzędu wyznaczony przez właściwy organ samorządu zawodowego w osobie radcy prawnego M. B. (zarządzenie Dziekana OIRP k. 72), któremu uczestnik udzielił pełnomocnictwa (k.
86) w sporządzonej skardze kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 grudnia 2007 r. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej uczestnikowi z urzędu których nie uiścił w całości ani w części (k. 77).
W złożonym dnia 12 grudnia 2008 r. (data wpływu) do tutejszego sądu piśmie rzeczony radca prawny powtórzył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej składając jednocześnie oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało, co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. 02/163/1349 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (§1 rozp.)
Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §16 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku radca prawny złożył takie wymagane oświadczenie.
W myśl §2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi konkretyzuje je umieszczony w rozdziale 4 rozporządzenia przepis §14 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez radcę prawnego aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia.
Wobec tego, że skarga kasacyjna rozpatrzona została przez Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym więc za samo sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przysługuje radcy prawnemu M. B. opłata w wysokości 120 zł powołanego rozporządzenia. Kwota ta odpowiada bowiem należnej stawce za czynności radców prawnych przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej stosownie do §14 ust. 2 pkt. 2 lit. b i pkt. 1 lit. c powołanego rozp. Min. Spr. z dnia 28 września 2002 r.
Zarazem brak było wystarczających podstaw do tego aby przyznać radcy prawnemu podwyższone wynagrodzenie (§2 ust. 1 rozp). Nie uzasadniał tego charakter sprawy. Obszerność jej akt oraz zakres sporządzonej skargi kasacyjnej nie obiegały od przeciętnych. Biorąc pod uwagę, iż Naczelny Sąd Administracyjny nie odnalazł w skardze kasacyjnej usprawiedliwionych podstaw co skutkowało jej oddaleniem trudno też mówić o wkładzie pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia.
Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega jednak powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Mając to wszystko na uwadze orzeczono jak w sentencji.