Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 6 maja 2016 r., sygn. akt III SAB/Kr 29/16

Uzasadnienie

Pismem z dnia 15 marca 2016r. K. J. wniósł skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji polegającą na niezałatwieniu w formie prawem nakazanej postępowania zainicjowanego skargą skarżącego na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji z dnia 21 września 2014r., opartej na podstawie art. 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o odrzucenie skargi, gdyż sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych, względnie o jej oddalenie jako bezzasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje

Przystępując do rozpatrywania skargi sąd administracyjny jest zobowiązany w pierwszej kolejności do ustalenia, czy jest ona dopuszczalna z punktu widzenia zakresu kognicji sądu administracyjnego. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.) określa art. 3 § 1-3 tej ustawy. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z § 2 tego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;

1. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
2. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
3. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r. poz. 267 z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
4. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
5. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
6. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
7. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
8. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Natomiast zgodnie z § 3 powołanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Z treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wynika zatem, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania i jest dopuszczalna wtedy, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w trybie art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego albo w przepisach szczególnych w formie: 1) decyzji administracyjnej (pkt 1 art. 3 § 2 p.p.s.a.);

2) postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty (pkt 2 art. 3 § 2 p.p.s.a.), 3) postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3 art. 3 § 2 p.p.s.a.), 4) innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4 art. 3 § 2 p.p.s.a.).

Z treści skargi wynika, że skarżący bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji upatruje w tym, że organ ten nie załatwił w formie prawem nakazanej postępowania zainicjowanego skargą skarżącego na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji z dnia 21 września 2014r., opartej na podstawie art. 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych pisma skarżącego z dnia 22 września 2014r. wynika, że bezczynność Komendanta Powiatowego Policji polegała na uchylaniu się przez ten organ od wypłaty skarżącemu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Skarżący domaga się więc od Komendanta Wojewódzkiego Policji podjęcia działań w myśl ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Przedmiotem egzekucji administracyjnej są obowiązki o charakterze publicznoprawnym, wynikające ze stosunków administracyjnoprawnych pozostających w zakresie rzeczowej właściwości organów państwa i organów samorządu terytorialnego, zaś wierzycielem w tym postępowaniu może być jedynie podmiot administracji publicznej lub organ (instytucja) wykonująca funkcje władcze. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, egzekucję administracyjną stosuje się do obowiązków określonych w art. 2, gdy wynikają one z decyzji lub postanowień właściwych organów, albo - w zakresie administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego - bezpośrednio z przepisu prawa, chyba że przepis szczególny zastrzega dla tych obowiązków tryb egzekucji sądowej. Rozpoznając przedmiotową sprawę stwierdzić należy, że K. J. w chwili obecnej nie posiada uprawnienia do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego.

Prawomocnym wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2011r., sygn. akt III SA/Kr 1018/09 WSA w Krakowie oddalił skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 26 sierpnia 2009r. nr [...] wygaszającą z dniem 1 maja 2009r. decyzję nr [...] Komendanta Powiatowego Policji z dnia 2 listopada 1999r. o przyznaniu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Z kolei prawomocnym wyrokiem z dnia 20 listopada 2013r., sygn. akt III SA/Kr 250/13 WSA w Krakowie oddalił skargę K. J. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 8 lutego 2013r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Skoro zatem brak jest podstawy prawnej do wypłaty równoważnika, to nie może także być mowy o prowadzeniu postępowania egzekucyjnego w tym przedmiocie. K. J., jak już wyżej wskazano, nie był uprawniony do wszczęcia tego postępowania, w konsekwencji wniosek skarżącego nie zobowiązywał Komendanta Wojewódzkiego Policji do żadnych przewidzianych ustawą o postępowaniu egzekucyjnym w administracji działań.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż sprawa będąca przedmiotem skargi pozostaje poza zakresem właściwości sądów administracyjnych, a w związku z tym – na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.