Uzasadnienie
Pismami z dnia 7 grudnia 2015 r., w wykonaniu zarządzenia przewodniczącego Wydziału I Izby Ogólnoadministracyjnej z dnia 2 grudnia 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny przekazał według właściwości dwa wnioski J. J. z dnia 30 listopada 2015 r. o przyznanie prawa pomocy, w sprawie o sygn. akt III SAB/Kr 30/14 (I ONP 9/14 i I OPP 128/14). Ponadto w dniu 2 grudnia 2015 r. do tut. sądu wpłynęły dwa kolejne wnioski skarżącego o przyznanie prawa pomocy datowane na dzień 30 listopada 2015 r.
W wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego z dnia 29 stycznia 2016 r. przesłano skarżącemu obowiązujące formularze PPF wzywając do ich wypełnienia i podpisania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia przesyłki pod rygorem pozostawienia wniosków bez rozpoznania
Pomimo skutecznego doręczenia powyższego w dniu 19 lutego 2016 r. nie przedłożono wypełnionego formularza.
Z uwagi na niewykonanie wezwania w zakreślonym terminie, zarządzeniem z dnia 8 kwietnia 2016 r. referendarz sądowy pozostawił wnioski skarżącego bez rozpoznania.
Skarżący wniósł sprzeciw na ww. zarządzenie doręczając wniosek sporządzony na urzędowym formularzu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Wnioski skarżącego należało pozostawić bez rozpoznania.
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., Nr 270 ze zm.), dalej: "P.p.s.a." (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 15 sierpnia 2015 r.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 2 ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz.658) do postępowań w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, zainicjowanych przed dniem 15 sierpnia 2015 r. stosuje się przepis art. 260 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed nowelizacji wprowadzonej powołaną ustawą.
Warunkiem merytorycznego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jest złożenie wniosku na urzędowym formularzu określonym w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r., poz. 1257).
Stosownie do treści art. 257 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Jest to wymóg bezwzględny, nie mniej jednak Sąd zauważa, że pozostawienie wniosku bez rozpoznania nie wyklucza możliwości ponownego jego złożenia przez skarżącego.
Jednocześnie przedłożenie wniosku sporządzonego na urzędowym formularzu dopiero na etapie sprzeciwu nie ma wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie.
Zatem wobec faktu, że skarżący nie przedłożył żądanego formularza w przepisanym terminie, na podstawie art. 257 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.