Uzasadnienie
W dniu 12 kwietnia 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek J. J. (skarżącego) o przyznanie prawa pomocy.
W wykonaniu zarządzenia Referendarza Sądowego z dnia 1 czerwca 2016 r. przesłano skarżącemu obowiązujący formularz PPF wzywając do jego wypełnienia i podpisania, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Pomimo skutecznego doręczenia powyższego zarządzenia w dniu 20 czerwca 2016 r. skarżący nie przedłożył wypełnionego formularza.
Z uwagi na niewykonanie wezwania w zakreślonym terminie, zarządzeniem z 3 sierpnia 2016 r. Referendarz Sądowy WSA w Krakowie pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania.
W dniu 21 września 2016 r. (data stempla pocztowego 19 września 2016 r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęło pismo skarżącego zatytułowane "Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa".
Z uwagi na fakt, iż pismo to wpłynęło w terminie do wniesienia sprzeciwu oraz ze względu na jego treść, z której wynika, iż skarżący zaskarża powyższe zarządzenie Referendarza Sądowego, Sąd potraktował ww. pismo jako sprzeciw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718), dalej - P.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 15 sierpnia 2015 r.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 2 ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz.658) do postępowań w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, zainicjowanych przed dniem 15 sierpnia 2015 r. stosuje się przepis art. 260 P.p.s.a. w brzmieniu sprzed nowelizacji wprowadzonej powołaną ustawą.
Podkreślić należy, że warunkiem merytorycznego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jest złożenie wniosku na urzędowym formularzu określonym w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r., poz. 1257).
Stosownie do treści art. 257 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Wskazać należy, że wymóg złożenia wniosku na urzędowym formularzu jest bezwzględny, nie mniej jednak Sąd zauważa, że pozostawienie wniosku bez rozpoznania nie wyklucza możliwości ponownego jego złożenia przez skarżącego.
Wobec faktu, że skarżący, pomimo wezwania doręczonego w dniu 20 czerwca 2016 r., nadal nie przedłożył żądanego formularza, na podstawie art. 257 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.