Uzasadnienie
Pismem z dnia 4.05.2009r. M. R. wniosła skargę do Sądu na "działanie i bezczynność" Prezydenta Miasta.
Wyjaśniła, że w Urzędzie Miasta toczy się postępowanie dotyczące sprzedaży przez gminę mieszkania nr [...] przy ul. A [...] w K. Od dnia 23.07.2008r. wykazuje bezprawne działanie organu polegające na posługiwaniu się w postępowaniu dokumentami wytworzonymi w sposób w jej ocenie bezprawny. Od powzięcia tych informacji organ nie podjął żadnych konstruktywnych działań zmierzających do określenia legalności i prawidłowości wytworzenia dokumentów. Dodała, że organ jedynie prowadzi przedłużającą się korespondencję i tym samym dąży do przedawnienia sprawy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, gdyż będąca przedmiotem skargi sytuacja prawna dotycząca sprzedaży przez Gminę Miejską mieszkania nr [...] przy ul. A [...] w K. w trybie bezprzetargowym na rzecz jego najemcy nie ma charakteru publicznoprawnego. Realizacja uprawnień wynikających z instytucji pierwszeństwa przewidzianych w art. 34 ust. 1 pkt 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami z uwagi na fakt, że obydwie strony stosunku prawnego są od siebie niezależne, ich wola w kształtowaniu tego stosunku jest swobodna, przede wszystkim w zakresie samego faktu zbycia/nabycia lokalu, a także pozostałych elementów przyszłej umowy sprzedaży skonkretyzowanych w protokole rokowań poprzedzających zawarcie aktu notarialnego leży w sferze działalności cywilnoprawnej organu administracji publicznej, co skutkuje tym, że skarga M. R. nie może być przedmiotem rozpoznawania przed sądem administracyjnym.
Kwestie dotyczące podstaw ustalenia ceny nieruchomości - taką podstawę stanowi wartość nieruchomości ustalona przez uprawnionego rzeczoznawcę majątkowego - z ograniczeniami wynikającymi z ustawy o gospodarce nieruchomości, również podlegają reżimowi cywilnoprawnemu.
Organ zaznaczył też, że nawet gdyby przyjąć, że sprawa należy do właściwości sądów administracyjnych to skarżąca nie dopełniła warunku niezbędnego do wniesienia skargi na bezczynność, gdyż nie poprzedziła skargi wezwaniem o usunięcie naruszonego prawa, zgodnie z art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest dopuszczalność wniesienia skargi na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie dokonywanej przez gminę sprzedaży mieszkania z punktu widzenia kognicji sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4/ inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,
Zauważyć należy, że skarga na bezczynność organu jest pochodną dopuszczalności skargi albowiem jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 w/w ustawy można ją wnieść jedynie w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a.
Jak słusznie stwierdził organ, nie można przypisać sytuacji prawnej dotyczącej sprzedaży przez Gminę Miejską mieszkania nr [...] przy ul. A [...] w K. charakteru publicznoprawnego, w związku z tym, że odbywa się ona na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami, a konkretnie na podstawie rozdziałów 3 i 4 tej ustawy określających m.in tryb prowadzący do sprzedaży lokalu osobie mającej pierwszeństwo do kupna z uwagi na fakt bycia najemcą tego lokalu. Ustawa przewiduje w tym zakresie tryb bezprzetargowy, co oznacza, że podstawowym elementem uzyskania prawa do lokalu przez najemcę jest cywilnoprawna umowa sprzedaży zawarta w formie aktu notarialnego. Przesądza to zatem o cywilnoprawnym charakterze niniejszej sprawy.
Należy zauważyć przy tym, że ustawa nie przewiduje wydania w omawianym trybie aktu prawnego charakterystycznego dla aktów administarcyjnoprawnych. Z tego już powodu nie można mówić, aby organ znajdował się w bezczynności skoro ustawa nie przewiduje takiej formy załatwienia niniejszej sprawy.
Zarzuty sformułowane przez M. R. nie mogą z uwagi na powyższe zostać rozpoznane na drodze sądowoadminstarcyjnej, występuje bowiem brak kognicji tego sądu, co uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.