Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 23.11.2011 r. sygn. akt III SAB/Kr 32/11 odrzucił skargę J. J. na bezczynność Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z uwagi na stwierdzenie, że sprawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego a podlega rozpoznaniu jedynie w trybie działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego tj. działu "Skargi i wnioski".
Postanowienie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 28.12.2012r.
Pełnomocnik skarżącego adwokat A. W. przedstawiła Sądowi opinię o braku podstaw do wniesienia od w/w postanowienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, doręczoną także skarżącemu.
Pismem nadanym w dniu 15.02.2012 r. bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego (przesłanym następnie do tut. Sądu) J. J. "zaskarżył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie", dodając, że nie zna się na przepisach dotyczących kasacji. W treści pisma odniósł się do własnych starań o dopłaty za 2009 r., zaznaczając, że ostatnia jego sprawa przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie zakończyła się na jego niekorzyść. Przyznany mu pełnomocnik z urzędu nie wniósł mimo próśb skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, stąd skarżący zdecydował się osobiście do tego Sądu wystąpić. Zakwestionował przy okazji stwierdzenie Sądu zawarte w uzasadnieniu skarżonego postanowienia, że "sprawa" nie należy do kognicji sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Co do skargi kasacyjnej obowiązujące przepisy przewidują szereg wymogów formalnych i materialnych, które musi spełniać. W szczególności z art. 175 cyt. powyżej ustawy wynika, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Natomiast niesporządzenie skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego nie stanowi braku formalnego i nie podlega uzupełnieniu (por. m.in. wyrok SN z 14 stycznia 1997r., ICZ 23/97, OSNC 1997, nr 6-7, poz. 77).
Dlatego też skarga kasacyjna J. J. jako wniesiona osobiście a dodatkowo po upływie 30 dniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wynikającego z art. 177 § 1 p.p.s.a jest niedopuszczalna w rozumieniu art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i podlega na podstawie tego przepisu odrzuceniu.
Na marginesie wskazać należy, że przyznany J. J. pełnomocnik z urzędu sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej na postanowienie Sądu z 23.11.2011 r. sygn. akt III SAB/Kr 32/11.