Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 14 stycznia 2008 r., sygn. akt III SAB/Kr 33/07

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Skład
Sędzia WSA Bożenna Blitek przewodniczący, sprawozdawca
WSA Halina Jakubiec przewodniczący
NSA Piotr Lechowski
Monika Pilch protokolant
Rozpoznanie
w dniu 14 stycznia 2008 r. na rozprawie
Sprawa
sprawy ze skargi W. F. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego postanawia skargę odrzucić

Uzasadnienie

W dniu 26 lipca 2007r. W. F. zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o wydanie jej decyzji tego organu z dnia [...] Nr [...] i wyjaśniła, że decyzji tej "nie ze swojej winy" nie odebrała w terminie.

W odpowiedzi na powyższe pismo Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem z dnia 3 października 2007r. wyjaśniło, że co prawda, w załączeniu przesyła żądaną decyzję, nie mniej jednak nie należy z doręczeniem jej w chwili obecnej wiązać skutków prawnych. Podano, że doręczenie przedmiotowej decyzji ze skutkiem prawnym już nastąpiło, albowiem mimo braku fizycznego jej doręczenia adresatowi, w tym przypadku miały zastosowanie przepisy art. 44 kpa o doręczaniu zastępczym. W szczególności, w przypadku niemożności doręczenia pisma z powodu nieobecności adresata w domu i nieodebrania przesyłki z poczty w zakreślonym przepisami prawa terminie - według art. 44 § 4 kpa doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 tego przepisu (14 – dniowego okresu, w którym poczta przechowuje pismo w swojej placówce pocztowej), a pismo pozostawia się w aktach sprawy.

W dniu 23 października 2007r. W. F. złożyła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego polegającą na "nie wyegzekwowaniu od Starostwa Powiatowego" i wniosła o uchylenie pisma tego organu z dnia 3 października 2007r. Na uzasadnienie podała, że decyzji z dnia [...] nie mogła odebrać w terminie, gdyż wówczas przebywała w areszcie i to spowodowało, że nie mogła zaskarżyć jej do sądu administracyjnego. Podała, że wobec tego, iż decyzji tej nie doręczono jej bez jej winy, to decyzja ta nie mogła stać się prawomocna, a nadto – jej zdaniem bezczynność tego organu polega na nie wyegzekwowaniu treści decyzji z dnia [...] od Starostwa Powiatowego.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie decyzji względnie, z ostrożności o jej odrzucenie. Na uzasadnienie stanowiska podano, że czynność Kolegium, polegająca na przesłaniu oryginału decyzji pismem z dnia 5 października 2007r., do czego organ ten nie był zobowiązany, a w następstwie której to czynności W. F. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nie mieści się w katalogu spraw określonych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W szczególności nie można jej traktować jako czynności określonej w pkt 4 tego przepisu.

Na rozprawie w dniu 14 stycznia 2008r. skarżąca sprecyzowała żądanie skargi w ten sposób, że – jej zdaniem – "bezczynne w swoim działaniu jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze, ponieważ nie wyegzekwowało od Starosty rozpatrzenia sprawy i zakończenia go decyzją." Wyjaśniła, że "wie, iż decyzję powinno wydać Starostwo, ale uważa, że bezczynne jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze." Okazała też Sądowi kopię odrębnego pisma będącego skargą na bezczynność Starosty i wyjaśniła, że w areszcie była od [...] do [...], przy czym o tej sytuacji nie powiadomiła żadnych organów, bo nie miała adresów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje

Stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) - kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 tego przepisu. Oznacza to, że przedmiotem wniesionej do sądu administracyjnego skargi na bezczynność, tj. przedmiotem zarzutu skierowanego pod adresem oznaczonego organu administracji publicznej może być niewydanie w określonym przez przepisy kpa terminie: 1) decyzji administracyjnej, 2) postanowienia wydawanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydawanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Zatem katalog spraw, których przedmiot z uwagi na przewidziany prawem sposób ich załatwienia lub rozstrzygania może być przedmiotem skarg do sądu administracyjnego na bezczynność organów – jest zamknięty.

W powyższym katalogu spraw nie mieszczą się skargi na czynności takie jak faktyczne doręczenie decyzji, która została już wcześniej doręczona zgodnie z obowiązującymi przepisami, a więc ze skutkiem prawnym, a także nie mieszczą się skargi na czynności podejmowane w trybie postępowania w sprawach skarg i wniosków w rozumieniu działu VIII kpa, a w szczególności na niesatysfakcjonujące stronę załatwianie spraw przez różnego rodzaju organy, a do takich spraw należy niniejsza skarga. Skargi te ulegają odrzuceniu z powodu niedopuszczalności.

Mając powyższe na względzie - na mocy powołanych przepisów oraz art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny - orzekł jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.