Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 lutego 2020 r. K. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie niezałatwienia wniosku z dnia 11 grudnia 2017 r. o wydanie zaświadczenia żądanej treści. Skarżący stwierdził, że jego podanie zostało pozostawione bez rozpoznania.
W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji podniósł, że sprawa w przedmiocie bezczynności organu w zakresie wniosku z dnia 11 grudnia 2017 r. rozpatrzonego postanowieniem z dnia 19 stycznia 2018 r. nr 3/2018/ZAG była przedmiotem postępowania przed WSA w Krakowie i został wydany wyrok o sygn. akt III SAB/Kr 40/18. Równolegle z toczącym się postępowaniem w dniu 4 kwietnia 2018 r. skarżący ponownie złożył skargę do WSA w Krakowie na bezczynność organu polegającą na niezałatwieniu podania z dnia 11 grudnia 2017 r. WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 11 października 2018 r. sygn. akt III SAB/Kr 90/18 odrzucił skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skarga K. J. w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu.
Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens, zawisłość sprawy), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można zatem w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji. Odrzuceniu będzie podlegała skarga w sprawie, w której ze względu na tożsamość przedmiotową i tożsamość podmiotową wydany został prawomocny wyrok (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H. Beck 2015, s. 362).
Wniesienie przez skarżącego poddanej obecnie analizie skargi na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji związanej z niezałatwieniem wniosku skarżącego z dnia 11 grudnia 2017 r. w przedmiocie wydania zaświadczenia o żądanej treści, w której wydano postanowienie z dnia 19 stycznia 2018 r. nr [...] spowodowało niedopuszczalny z punktu widzenia możliwości rozpoznania skargi stan określany jako res iudicata. Z sytuacją naruszenia powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) mamy do czynienia wtedy, gdy skarga zostanie wniesiona na akt lub czynność w sprawie, w której postępowanie jest w toku lub zostało zakończone prawomocnym wyrokiem i zachodzi tożsamość podmiotów i przedmiotu postępowania - (por. J. P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" - Komentarz, wyd. LexisNexis, str. 176).
Sytuacja taka ma miejsce w niniejszej sprawie.
W sprawie o tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zakończył postępowanie w sprawie wydając wyrok w dniu 17 kwietnia 2018 r. sygn. akt III SAB/Kr 40/18.
A zatem biorąc pod uwagę fakt, iż w niniejszej sprawie oraz w sprawie o sygn. akt III SAB/Kr 40/18 zachodzi tożsamość podmiotowa oraz przedmiotowa – bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 11 grudnia 2017 r. o wydanie zaświadczenia w "przedmiocie prawa mojej osoby do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, którego substytutem jest równoważnik za brak lokalu mieszkalnego" - stwierdzić należy, że zachodzi stan powagi rzeczy osądzonej.
W tej sytuacji skarga złożona przez skarżącego w niniejszej sprawie, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Z tych względów, należało orzec, jak w sentencji.