Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 17 maja 2020 r. wezwano skarżącą I. W. do usunięcia braku formalnego skargi poprzez przedstawienie dowodu złożenia ponaglenia do organu wyższego stopnia zgodnie z art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r., poz.; powoływanej dalej jako "k.p.a.") na bezczynność organu przed wniesieniem skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia.
Powyższe zarządzenie zostało prawidłowo doręczone skarżącej w dniu 4 czerwca 2021 r. i pozostało bez odpowiedzi.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami admnistracyjnymil dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
W aktualnym stanie prawnym, zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r. poz. 735; zwanej dalej "k.p.a.", stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli:
- 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);
- 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).
W myśl art. 37 § 3 k.p.a., ponaglenie wnosi się:
- 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie;
- 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.
W przypadku zatem skargi na bezczynność organu, takim środkiem zaskarżenia jest ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. Z treści cytowanego art. 53 § 2b p.p.s.a. wynika także, że uprzednie ponaglenie stanowi niezbędny warunek skutecznego wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Z przytoczonych przepisów wynika obowiązek wniesienia ponaglenia, a dopiero następnie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Ponaglenie jest więc warunkiem formalnym skargi, a jego brak powoduje konieczność odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por.: postanowienie NSA z dnia 14 lutego 2020 r., sygn. akt I OZ 33/20, https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając na uwadze powyższe należy uznać, że skarżąca nie wykazała, że w niniejszej sprawie zostało złożone ponaglenie. Mając zatem na uwadze, że złożenie ponaglenia wywiera skutek wyczerpania środków zaskarżenia i umożliwia stronie skuteczne wniesienie skargi na bezczynność, wobec nie wskazania przez skarżącą, że takie ponaglenie wniosła, uznać należało, że skarga w niniejszej sprawie jest obarczona brakiem, uniemożliwiającym nadanie jej dalszego biegu.
W takim stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi, jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.