Uzasadnienie
W dniu 10 sierpnia 2013 r. skarżąca Z. B. – S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę m.in. na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Powiatowego Inspektora Sanitarnego.
W piśmie z dnia 26 stycznia 2015 r. skarżąca podała, iż nie wzywała organu do przyspieszenia postępowania z powodu bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania w odrębnym trybie gdyż uznała, iż zarzuty składane w odwołaniach i skargach dotyczących choroby zawodowej, wyczerpały przesłanki z art. 52 p.p.s.a. i art. 35-37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2013. 267), dalej: k.p.a.
Na rozprawie w dniu 4 lutego 2015 r. skarżąca podała do protokołu rozprawy, że nie wiedziała, iż należało złożyć zażalenie do organu nadrzędnego.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.
Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270), dalej: p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy natomiast rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Oznacza to, że skarżący przed wniesieniem skargi do sądu winien wyczerpać tok instancji w postępowaniu administracyjnym.
W niniejszej sprawie skarżąca w piśmie z dnia 26 stycznia 2015 r. i na rozprawie przyznała, iż nie złożyła zażalenia do organu nadrzędnego.
Sprawa, której kontroli domaga się skarżąca, dotyczy przewlekłości Powiatowego Inspektora Sanitarnego.
W takim przypadku, gdy przedmiotem skargi jest przewlekłość, wyczerpanie środków zaskarżenia może mieć miejsce zarówno poprzez złożenie zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a., jak i poprzez wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa (zob. postanowienie NSA z dnia 21 maja 2010 r., sygn. akt l OSK 794/10, LEX nr 672931).
Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W realiach analizowanej sprawy, jak wyjaśniono w piśmie procesowym z dnia 26 stycznia 2015 r., skarżąca nie wniosła uprzednio zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego.
Sąd stwierdza zatem, że przez wniesieniem rozpatrywanej skargi nie wyczerpano środków zaskarżenia, które przysługiwały skarżącej w związku ze stawianym zarzutem przewlekłości organu, co stanowiło konieczny warunek skutecznego wniesienia tej skargi.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzuci skargę, jeżeli z innych przyczyn (innych niż wymienione w pkt 1-5) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Taką inną przyczyną w rozumieniu przepisów ustawy jest wniesienie skargi do Sądu bez wyczerpania przysługujących stronie środków zaskarżenia.