Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się ustanowienia adwokata. Objaśniając swoją sytuację rodzinną uwidocznił brak osób z którymi pozostawałby we wspólnym gospodarstwie domowym. Określając swój majątek podał, że należy do niego 60 metrowy dom z 8 metrowym mieszkaniem oraz nieruchomość rolna o areale 3,56 ha stanowiąca ugory i las. Swe dochody oszacował na 1360,53 zł emerytury. Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że ma 70 lat. Z uwagi na stan zdrowia cześć środków jakimi skarżący dysponuje pochłaniają wydatki na lekarstwa. Stan zdrowia ogranicza też jego możliwości zarobkowe. Dom gdzie zamieszkuje pozbawiony jest wygód. Nadmienił, że przed tutejszym sądem toczy się kilkanaście jego postępowań.
Równocześnie okolicznościami znanymi z urzędu pozostaje, iż postanowieniami z dnia 17 czerwca 2010 r. (sygn. akt. I OPP 34/10; sygn. akt. I OPP 33/10, sygn. akt I OPP 32/10) Naczelny Sąd Administracyjny po uwzględnieniu skarg na przewlekłość postępowania przyznał skarżącemu w sumie 6.000 zł.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Przed złożeniem obecnego wniosku o ustanowienie adwokata skarżący wcześniej domagał się zwolnienia od kosztów sądowych (k. 19 i n.) które na mocy postanowienia z dnia 16 października 2009 r. uzyskał (k. 25). Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa" nie sprzeciwiają się jednak możliwości wielokrotnego składania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Ponieważ przyznane stronie zwolnienie od kosztów sądowych nie zostało cofnięte przez sąd co w sposób oczywisty dokumentują akta sprawy, a skarżący nie wystąpił o zmianę tego rozstrzygnięcia, więc obecny wniosek skarżącego o ustanowienie adwokata należy rozpatrywać nie pod kątem przesłanki warunkującej przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym lecz pod kątem przesłanki warunkującej przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym a więc z przepisu art. 246 § 1 pkt. 1 ppsa.
Nie można bowiem tracić z pola widzenia, że ewentualne ustanowienie dla strony adwokata przy wcześniejszym jej zwolnieniu od kosztów sądowych wpisuje się w dyspozycję art. 245 § 2 ppsa. Przyjęciu odmiennej optyki stoją na przeszkodzie argumenty jakie daje się wywieźć z porównania zakresów logicznych przepisów art. 245 § 3 i § 2 ppsa a także zapatrywanie, że obniżenie standardów w takim przypadku, stanowi nieuzasadnione uprzywilejowanie wnioskodawcy składającego dwa następujące po sobie wnioski w stosunku do wnioskodawców żądających od razu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Ze sformułowania przesłanki zawartej w art. 246 §1 pkt. 1 ppsa "gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów" wynika, że możliwości strony przekraczać musi opłacenie nawet minimalnych kosztów, które na gruncie postępowania sądowoadministrcyjnego wynoszą 100 zł (por. S. Babiarz, B. Dauter, M. Niezgódka-Medek; Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministrcyjnych, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2007 r. s. 249).
Realia niniejszej sprawy przy uwzględnieniu okoliczności znanych orzekającemu z urzędu nie dają obecnie podstaw do takich ustaleń. Chociaż bowiem skarżący nie należy do osób bogatych, to jednak dysponuje stałym dochodem i pewnym majątkiem a po przyznaniu mu przez Naczelny Sąd Administracyjny w sumie 6.000 zł posiada środki umożliwiające opłacenie adwokata z wyboru. Zwrócenia uwagi wymaga też, że jak dotąd skarżący nie był zmuszony ponosić w sprawie żadnych kosztów sądowych. Okoliczność, że w tutejszym sądzie toczą się inne postępowania z jego udziałem nie zmienia tego spojrzenia. We wszystkich niemal sprawach został bowiem zwolniony od kosztów sądowych.
Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji działając na podstawie art. 243 §1 oraz art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 1 i art. 245 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).