Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 czerwca 2009r. W. S. wniósł skargę na sposób załatwienia przez Prezydenta Miasta jego wniosku z dnia 10 kwietnia 2009r. o wszczęcie postępowania administracyjnego w przedmiocie rozpatrzenia jego wniosku o wynajem lokalu mieszkalnego. Swoją skargę skarżący oparł na przepisach art. 1, 2, 6, 12, 14, 28 i innych Kodeksu postępowania administracyjnego. Zdaniem skarżącego, wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego może być załatwiony jedynie w drodze wydania decyzji administracyjnej o wszczęciu bądź o odmowie wszczęcia tego postępowania.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na to, że niniejsza sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych, lub ewentualnie o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia opisanej powyżej skargi z punktu widzenia zakresu kognicji sądu administracyjnego. Sąd administracyjny powołany został do kontroli działalności administracji publicznej. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) określa art. 3 § 1-3 tej ustawy. Obejmuje on m.in. skargi na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, lub rozstrzygające sprawę co do istoty, a także inne niż określone w pkt 1-3 § 2 art. 3 w/w ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z treści art. 3 § 2 pkt 8 w/w ustawy wynika również, że w zakresie kognicji sądu administracyjnego pozostaje też bezczynność organów administracji publicznej w wymienionych powyżej przypadkach.
Jak wynika ze skargi skarżący dopatruje się bezczynności Prezydenta Miasta w nie wszczęciu przez organ postępowania administracyjnego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku skarżącego o wynajem lokalu mieszkalnego wchodzącego w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miasta. Zasady gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy są uregulowane w ustawie z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005r. nr 31, poz. 266 z późn. zm.). Powołana wyżej ustawa nie przewiduje załatwiana spraw przyznawania lokali w formie jakiegokolwiek aktu administracyjnego. Zgodnie z art. 4 ust. 1 i 2 w/w ustawy, kwestia zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej należy do zadań własnych gminy i gmina realizuje w tym zakresie zadania z zakresu administracji publicznej. Nie oznacza to jednak, że musi to czynić w formach zwykle przewidzianych dla tego rodzaju działalności organu administracji publicznej tj. w formach aktów administracyjnych wydawanych w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.
W niniejszym przypadku kwestie te są bowiem załatwiane w formie cywilnoprawnej (umowa najmu) i wszelkie spory w takim przypadku rozstrzygać będą sądy powszechne. Tym samym należy stwierdzić, że bezczynność, o której jest mowa w skardze pozostaje poza wskazanym w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zakresem kognicji sądu administracyjnego. Brak jest więc w niniejszej sprawie podstaw prawnych do rozpoznania skargi przez sąd administracyjny.
W tym stanie rzeczy, ponieważ zaskarżona w niniejszej sprawie bezczynność Prezydenta Miasta nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowiącego, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.