Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] 2001 r. W. B. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na "postanowienie o nieudzieleniu informacji o zameldowaniu B. B. na terenie działalności Urzędu Miasta [...]". Odpowiadając na wezwanie Sądu, Skarżący skorygował swą skargę oświadczając w dniu [...] 2001 r., że "przedmiotem skargi jest działalność Urzędu w [...]".
Sąd wezwał dodatkowo Skarżącego do wyjaśnienia czy przed wniesieniem skargi do Sądu Skarżący wnosił zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, przewidziane w art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżący oświadczył, że nie wie "pod jaki organ administracji publicznej podlega Urząd w [...]".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
W ocenie Sądu, przedmiotem skargi z dnia [...] 2001 r. jest bezczynność Burmistrza Miasta [...] w udzieleniu informacji. Tymczasem Skarżący nie wykorzystał żadnych środków zaskarżenia. Po otrzymaniu odpowiedzi Wójta Gminy skierował skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Oznacza to że skarga była wniesiona nieprawidłowo, bez zachowania wymogu określonego przez art.34 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. nr 74, poz. 368 ze zm.), obowiązującego w dniu wnoszenia skargi. W rezultacie skargę należało odrzucić orzekając na podstawie art.58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz. 1270).
Nawet gdyby przyjąć, że przedmiotem skargi jest pismo Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] 2001 r. informujące Skarżącego o przekazaniu jego wniosku Gminie [...], to skarga również podlegałaby odrzuceniu w tym samym trybie. Ponieważ pismo Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] 2001 r. nie ma charakteru decyzji, ani postanowienia, więc przedmiotem skargi do Sądu byłaby sprawa objęta uregulowaniem działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. To zaś nie jest objęte kognicją sądu administracyjnego (art.3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).