Uzasadnienie
Datowaną na 30.10.2008 r., a wniesioną dnia 4 listopada 2008 r. za pośrednictwem Wójta Gminy skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, J. P. zarzucił Wójtowi Gminy bezczynność w sprawie stwierdzenia nieważności "samowolnego rozgraniczenia działek [...], [...], [...] w A".
Uzasadniając skargę podniósł skarżący, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze, postanowieniem z dnia 30 czerwca 2008 r. znak [...] uznało za uzasadnione zażalenie na bezczynność Wójta Gminy w tej sprawie i wyznaczyło organowi 14 dniowy termin do załatwienia sprawy, którego organ nie dotrzymał i sprawy nie załatwił.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej podnosząc na wstępie, iż jej wniesienia skarżący nie poprzedził dostępnym środkiem odwoławczym w postaci zażalenia do organu wyższego stopnia, co skargę czyni niedopuszczalną.
Wójt stwierdził, że nie toczyło się postępowanie administracyjne w przedmiocie rozgraniczenia działek [...], [...] i [...]. Organ wskazał, że działki te powstały w toku postępowania sądowego przed Sądem Rejonowym o zniesienie współwłasności, który postanowieniem z dnia 16 marca 2000 r. sygn. [...] dokonał zniesienia współwłasności przez podział działki [...] na działki [...], [...] i [...] i przydziału ich poszczególnym byłym współwłaścicielom działki [...]. Organ podkreślił, że wielokrotnie informował skarżącego o tym, iż nie toczyło się postępowanie o rozgraniczenie tych działek.
Zarządzeniem w trybie art. 48 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wezwał skarżącego o złożenie przed terminem rozprawy oryginału (lub uwierzytelnionego odpisu) postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30.06.2008 r. znak [...], które skarżący powoływał jako dowód wyczerpania przed wniesieniem niniejszej skargi dostępnych środków odwoławczych w postaci zażalenia na bezczynność Wójta.
Przy piśmie z dnia 12.03.2010 r. skarżący przedłożył oryginał powołanego wyżej postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30.06.2008 r., którym na podstawie art. 37 § 2 kpa uznało za uzasadnione zażalenie skarżącego na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie załatwienia sprawy dot. wznowienia postępowania w sprawie rozgraniczenia między działkami ewid. [...] i [...] a działkami ewid. [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] i wyznaczyło organowi termin 14 dni do załatwienia sprawy w formie prawem przewidzianej.
Z uzasadnienia tego postanowienia wynika, że skarżący wystąpił z wnioskiem o wznowienie postępowania rozgraniczeniowego pomiędzy tymi działkami zakończonego ostateczną decyzją Burmistrza Gminy z dnia [...] 1993 r. znak [...].
Wójt Gminy decyzją z dnia [...] 2005 r. znak [...] odmówił uchylenia tej decyzji. Uwzględniając odwołanie skarżącego Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] 2005 r. znak [...] uchyliło tę decyzję Wójta Gminy i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Wskazano, iż skarżący występował wielokrotnie do organu wyższego stopnia – Kolegium Odwoławczego ze skargami na bezczynność Wójta w tej sprawie, a organ I instancji nie ustosunkował się do skarg, nie przedstawił akt a w pismach z dnia 8.11.2006 r. i 7.05.2008 r. wyjaśnił, że dokumenty przesłano do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Kolegium uznało, że przekazanie dokumentów Sądowi Administracyjnemu nie zwalniało organu od załatwienia sprawy.
Ze złożonego przy aktach sprawy III SAB/Kr 44/08 (której przedmiotem jest skarga na bezczynność Wójta Gminy w stwierdzeniu nieważności tej samej decyzji Burmistrza Gminy z dnia [...] 1993 r. dot. rozgraniczenia), postanowienia Wójta Gminy z dnia [...] 2008 r. znak [...] wynika, iż na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa zawiesił on postępowanie w sprawie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Burmistrza Gminy z dnia [...] 1993 r., wobec podjęcia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] 2008 r. znak [...] zawieszonego postępowania przed tym organem, o stwierdzenie nieważności tej samej decyzji Burmistrza Gminy z [...] 1993 r.
Od postanowienia Wójta Gminy z [...] 2008 r. skarżący złożył "odwołanie", które przedstawiono dnia 23.09.2008 r. Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu.
Przy skardze przedłożył skarżący kserokopię Postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 16 marca 2000 r. sygn. [...] wydanego w sprawie z wniosku S. G. przy uczestnictwie K. G., S. P. i J. P. o zniesienie współwłasności nieruchomości, stanowiącej działki [...] i [...], którym działkę [...] zniesiono do działki [...], a tę ostatnią podzielono na działki ewid. [...], [...] i [...] a nowo powstałe działki przyznano na wyłączną własność byłym współwłaścicielom, w tym skarżącemu działkę [...].
Przy piśmie z dnia 10.03.2010 r. odnoszącym się do odpowiedzi na skargę, skarżący podtrzymał twierdzenie, że wniesienie skargi poprzedził zażaleniem do SKO oraz przedłożył kserokopię postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 5 września 2007 r. sygn. [...], którym oddalono zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu Rejonowego z 15.06.2007 r. sygn. [...] odrzucające wniosek o rozgraniczenie działek ewid. [...], [...] i [...], wobec niewyczerpania drogi postępowania administracyjnego w tym przedmiocie przed Wójtem Gminy.
Przedłożył także kserokopię otrzymanego do wiadomości pisma SKO z dnia 10.12.2004 r. znak [...] skierowanego do Wójta Gminy, przy którym przesłano kserokopię zażalenia skarżącego na niewłaściwe załatwienie jego wniosku dot. rozgraniczenia działek [...],[...] i [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Skarga na bezczynność Wójta Gminy w sprawie "stwierdzenia nieważności samowolnego rozgraniczenia działek [...], [...] i [...] położonych w A" ulega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) – dalej ustawa ppsa – skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
W myśl przepisu § 2 tego artykułu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Skarżący stawia Wójtowi Gminy zarzut bezczynności w załatwieniu sprawy "o stwierdzenie nieważności samowolnego rozgraniczenia działek" wyżej wymienionych, a zatem niezałatwienie sprawy w terminie określonym przepisem art. 35 § 3 kpa lub ustalonym w trybie art. 36 § 2 kpa.
Jednakże zgodnie z art. 37 § 1 kpa, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Dopiero zatem zażalenie na bezczynność Wójta Gminy do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy o wyżej opisanym przedmiocie, czyniło by dopuszczalnym wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Wójta.
Zgodnie z przepisami Rozdziału 6 dotyczącymi rozgraniczenia nieruchomości, zawartymi w ustawie z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz.U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 z późn.zm.) organem właściwym do przeprowadzania rozgraniczania jest wójt (burmistrz, prezydent miasta), co wynika z art. 30 ust. 1 tej ustawy. W postępowaniu przed tym organem rozgraniczenie może nastąpić albo w formie ugody zawartej przed geodetą mającej moc ugody sądowej (art. 31 ust.
4) albo w formie decyzji Wójta (burmistrza, prezydenta miasta) o rozgraniczeniu określonych nią nieruchomości (art. 33 ust. 1). W myśl przepisu art. 33 ust. 3 ustawy, strona niezadowolona z ustalenia (tą decyzją) przebiegu granicy może żądać, w terminie 14 dni od doręczenia decyzji w tej sprawie, przekazania sprawy sądowi (powszechnemu).
Od decyzji o rozgraniczeniu nie służy zatem odwołanie i ma ona charakter ostateczny. Jednakże w myśl przepisu art. 17 pkt 1 kpa w zw. 5 § 2 pkt 6 kpa organem wyższego stopnia względem wójta (burmistrza, prezydenta miasta) jako organu jednostki samorządu terytorialnego (gminy) jest samorządowe kolegium odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej. Powołana ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne nie zawiera przepisu szczególnego, który w zakresie spraw o rozgraniczenie wskazywał by inny niż Samorządowe Kolegium Odwoławcze organ, jako organ wyższego stopnia nad wójtem.
Skarżący był wezwany o wykazanie dokumentem zawartego w skardze twierdzenia, że przed wniesieniem niniejszej – skargi, złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w trybie art. 37 § 1 kpa zażalenie na bezczynność Wójta Gminy w załatwieniu sprawy, której przedmiot określa jako żądanie "stwierdzenia nieważności samowolnego rozgraniczenia działek [...], [...] i [...] w A". Jednakże z przedłożonego na tę okoliczność postanowienia SKO z dnia 30 czerwca 2008 r. [...] wynika, że jego przedmiotem było zażalenie na niezałatwienie przez Wójta Gminy Poronin innej sprawy a to o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Burmistrza Gminy z dnia [...] 1993 r. [...], którą orzeczono o rozgraniczeniu między działkami [...] i [...], a działkami [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...]. Przedmiotem decyzji z [...] 1993 r. nie było zatem rozgraniczenie między działkami, które powstały z działki [...] dopiero w 2000 r. i to w drodze orzeczenia sądu.
Nie wykazał zatem skarżący przedłożonym postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30.06.2008 r. znak [...], że wniesienie obecnej skargi poprzedził zażaleniem w trybie art. 37 § 1 kpa.
Z tych względów skarga jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ulegała odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.