Uzasadnienie
E. K. pismem z dnia 8 czerwca 2011r. (data wpływu do organu w dniu 17.06.2011r.) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w związku z nierozpatrzeniem przez ten organ złożonego przez skarżącą w dniu 22.04.2011r. odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARIMR z 18.04.2011r. w przedmiocie płatności na zalesianie.
Wyjaśniła w uzasadnieniu skargi, iż upłynął już ustawowy termin do rozpatrzenia odwołania a ponadto dodała, że jej wniosek złożony do Agencji w przedmiocie zalesienia został rozpoznany dopiero po ośmiu miesiącach, co znaczy, że sprawa od samego początku jest przewlekana.
Stan sprawy przedstawia się następująco:
E. K. wniosła do Biura Powiatowego ARIMR wniosek o przyznanie pomocy finansowej na zalesianie na rok 2010. Wniosek dotyczył przyznania płatności dotyczącej zalesienia gruntów innych niż rolne do obszaru 7,05 ha położonego na działce ewidencyjnej nr [...] (powiat [...], gmina D, obręb ewid. L nr [...]). Postępowanie w przedmiocie wniosku było przedłużane, o czym skarżąca była informowana postanowieniami z 08.10.2010r. Nr [...], z 09.11/2010r., 09.12.2010r., z 10.01.2011r., z 10.02.2011r., z 10.03.2011r. i z 08.04.2011r.
W dniu 18.04.2011 r. Kierownik Biura Powiatowego ARIMR wydał decyzję Nr [...], na mocy której odmówił E. K. przyznania wnioskowanych płatności na rok 2010. Przyczyną rozstrzygnięcia było uznanie, że skarżąca poprzez swą nieobecność podczas kontroli uniemożliwiła jej prawidłowe i kompletne przeprowadzenie.
W dniu 22.04.2011r. do Biura Powiatowego ARIMR wpłynęło odwołanie E. K. od w/w decyzji.
Odwołanie zostało rozstrzygnięte przez Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poprzez wydanie w dniu 27 czerwca 2011r. decyzji Nr [...], na podstawie której Dyrektor utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o oddalenie skargi, uznając, że w sprawie brak jest podstaw do stwierdzenia bezczynności organu z tego względu, że organ odwoławczy wydał decyzję bez zwłoki. Co prawda odwołanie wpłynęło w dniu 22.04.2011r., a decyzja została wydana w dniu 27.06.2011r. niemniej kilkudniowe opóźnienie względem 2-miesięcznego ustawowego terminu do wydania decyzji wynikło z faktu, że w tym czasie nastąpiło wyjątkowe natężenie ilości rozpatrywanych spraw, a w związku tym ilości wysyłanej przez organ korespondencji.
W piśmie z dnia 31.08.2011r. pełnomocnik skarżącej zwróciła uwagę na przedłużające się postępowanie przed organem pierwszej instancji (siedem miesięcy) i z tego powodu postawiła zarzut działania organu w rażącej zwłoce. Na rozprawie w dniu 04.07.2012 r. pełnomocnik sprecyzowała że adresatem skargi jest w skardze wskazany Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa a jej przedmiotem bezczynność organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. z 2012r., poz. 270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania i jest dopuszczalna wtedy, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie określonym w art. 35, w terminie określonym w przepisach szczególnych lub w terminie ustalonym w trybie art. 36 k.p.a. w formie: 1) decyzji administracyjnej (pkt 1 art. 3 § 2 p.p.s.a);
2) postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty (pkt 2 art. 3 § 2 p.p.s.a), postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3 art. 3 § 2 p.p.s.a), innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4 art. 3 § 2 p.p.s.a), czy też pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydanej w indywidualnej sprawie (pkt 4a art. 3 § 2 p.p.s.a.).
W myśl przepisu art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich), przy czym – zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. – przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie – taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Przepis art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) przewiduje, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Przepis § 2 art. 37 k.p.a. określa jakie czynności podejmuje organ wyższego stopnia uznając zażalenie za uzasadnione.
Z kolei w myśl art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. Nr 98, poz. 634 z późn. zm.), w stosunku do dyrektorów oddziałów regionalnych organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w postępowaniu administracyjnym jest Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
Powyższe oznacza, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga na bezczynność Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa powinna być poprzedzona zażaleniem do organu wyższego stopnia, czyli Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
E. K. nie poprzedziła skargi na bezczynność Dyrektora Oddziału Regionalnego ARIMR zażaleniem do Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, czego konsekwencją jest uznanie, że jej skarga jest przedwczesna i w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a niedopuszczalna oraz na podstawie tego przepisu podlega odrzuceniu.
Na marginesie sprawy należy zaznaczyć, że w niniejszej sprawie ma zastosowanie przepis szczególny dotyczący terminu rozpoznania odwołania od decyzji organu i instancji, a nie przepis art.35 k.p.a. Mianowicie art. 21 ust.4 pkt 1 ustawy z dnia 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U. Nr 64, poz.4270 wprowadza zasadę, zgodnie którą odwołanie od decyzji w sprawie przyznania pomocy, rozpatruje się w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania odwołania.
W pkt II orzeczono o zwrocie uiszczonego wpisu sądowego na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.