Uzasadnienie
K. J., zwany dalej skarżącym, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę z dnia 12 maja 2024 r. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie wydania zaświadczenia (załatwienia wniosku z dnia 28 kwietnia 2024 r., k. 10 akt sadowych).
Pismem z dnia 10 czerwca 2024 r. (k. 64 akt sądowych) wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wykazanie, że skarga została poprzedzona ponagleniem, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Ww. wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 19 czerwca 2024 r.(k. 68 akt sadowych) z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej za pomocą platformy e-PUAP.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem w sprawie.
Wyjaśnić należy, że środkiem zaskarżenia w rozumieniu tego przepisu, w przypadku bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania, jest ponaglenie złożone do organu wyższego stopnia.
Skarżący w piśmie procesowym – zażaleniu z dnia 25 czerwca 2024 r. (które jest niedopuszczalne i postanowieniem z dnia 28 czerwca 2024 r. uległo jako takie odrzuceniu) - na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu go do wykazania przed wniesieniem przedmiotowej skargi na bezczynność do Sądu złożenia ponaglenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a., twierdzi, że w jego ocenie w sprawach dotyczących bezczynności w kwestii wydania zaświadczenia o żądanej treści nie obowiązuje w świetle art. 52 § 3 P.p.s.a. wymóg wniesienia ponaglenia.
W ocenie Sądu w przypadku skargi na bezczynność organu w przedmiocie wydania zaświadczenia wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. (por. m. in. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 11 marca 2021 r., sygn. akt I SAB/Go 15/20;
LEX nr 3152955).
Przepis artykułu 53 § 2b P.p.s.a. wyraźnie bowiem wskazuje, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Notabene Naczelny Sąd Administracyjny, i takie też stanowisko prezentuje w niniejszej sprawie także Sąd, wskazał wyraźnie na konieczność uprzedniego zakwestionowania stanu bezczynności organu w przedmiocie wydania zaświadczenia – wniesieniem ponaglenia. Podkreślił to dobitnie w sprawie zresztą skarżącego w postanowieniu z dnia 10 listopada 2020 r., sygn. akt I OZ 879/20;
LEX nr 3152276. Nowela ustawy Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi, a konkretnie art. 53 § 2b P.p.s.a. został dodany przez art. 9 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. (Dz.U.2017.935) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 czerwca 2017 r. wprowadzając wymóg wniesienia ponaglenia, dokonała częściowej zmiany wskazanego przepisu polegającej na pominięciu w definicji środków zaskarżenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz na dodaniu do tej definicji właśnie instytucji ponaglenia. W myśl art. 52 § 2 P.p.s.a., w brzmieniu ustalonym przez wymienioną nowelę, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Brak ponaglenia czyni zatem przedmiotową skargę niedopuszczalną.
W konsekwencji, jeżeli skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2016 r., sygn. akt I OSK 125/15).
Przywołane przez skarżącego zaś postanowienie o sygn. akt
II SAB/Wa197/08 dotyczy treści art. 52 i 53 przed wskazaną zmianą.
W niniejszej sprawie, jak wskazano powyżej, skarżący przed wniesieniem skargi nie złożył ponaglenia. W "piśmie procesowym strony" z dnia 30 czerwca 2024 r. skarżący nie wskazuje jednak na spełnienie tego wymogu.
Przedmiotowa skarga i tak podlegałaby odrzuceniu jako niedopuszczalna, a to ze względu na uchwalę składu siedmiu sędziów NSA z dnia 22 czerwca 2020 r. (sygn. akt II OPS 5/19). Co prawda uchwała ta ma zastosowanie bezpośrednio do postępowania jurysdykcyjnego i decyzji administracyjnej, przyjąć jednak należy, że zaprezentowane w niej poglądy dotyczą także postępowań zmierzających do wydania innych niż decyzja aktów czy też do podjęcia określonych czynności.
W niniejszej sprawie przedmiotowa skarga została złożona niewątpliwie po wydaniu przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie postanowienia z dnia 6 maja 2024 r. o odmowie wydania zaświadczenia o treści zadanej przez stronę, a więc już po zakończeniu postępowania o wydanie zaświadczenia przed tym organem.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), orzekł, jak w sentencji postanowienia.