Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 maja 2014 r. skarżący T. W. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy M polegającą na braku działań w celu utrzymania we właściwym stanie technicznym drogi gminnej – osiedlowej S w J. Zdaniem skarżącego, działania takie stanowią naruszenie obowiązujących przepisów prawa, a w szczególności ustawy o drogach publicznych.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy M wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej.
Pismem z dnia 26 listopada 2014 r., uzupełnionym następnie pismem z dnia 23 grudnia 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał skarżącego do wykazania, że poprzedził skargę zażaleniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego – pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi w piśmie z dnia 7 stycznia 2015 r. T. W. wyjaśnił, iż skargę wniósł bezpośrednio do Sądu. Dodał również, że kierując się wskazaniami Sądu zawartymi w piśmie z dnia 23 grudnia 2014 r., skierował sprawę do rozpatrzenia przez SKO, gdzie postępowanie prowadzone jest pod sygnaturą [...] i jak tylko Kolegium zajmie stanowisko skarżący przekaże je do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Przepis art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.) przewiduje, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie przez nie postępowania i jest dopuszczalna wtedy, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w trybie art. 36 k.p.a. albo w przepisach szczególnych w formie: 1) decyzji administracyjnej (pkt 1 art. 3 § 2 p.p.s.a);
2) postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty (pkt 2 art. 3 § 2 p.p.s.a), postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3 art. 3 § 2 p.p.s.a), innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4 art. 3 § 2 p.p.s.a), czy też pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydanej w indywidualnej sprawie (pkt 4a art. 3 § 2 p.p.s.a.).
W myśl przepisu art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka), przy czym – zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. – przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie – taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Przepis art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm., zwany dalej k.p.a.) przewiduje, że:
"Art.
37. § 1. Na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa."
Wniesiona przez skarżącego skarga dotyczy bezczynności Wójta Gminy M. Zgodnie z treścią art. 17 pkt 1 k.p.a. organem wyższego stopnia w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Oznacza to, że swoją skargę T. W. winien był poprzedzić zażaleniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, czego jednak nie uczynił. W aktach niniejszej sprawy brak jest bowiem jakiegokolwiek pisma, które mogłoby być uznane za zażalenie, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. Ponadto w piśmie z dnia 7 stycznia 2015r. skarżący przyznał, że skargę wniósł bezpośrednio do Sądu. Dodał również, że kierując się wskazaniami Sądu zawartymi w piśmie z dnia 23 grudnia 2014 r., skierował sprawę do rozpatrzenia przez SKO, gdzie postępowanie prowadzone jest pod sygnaturą [...] i jak tylko Kolegium zajmie stanowisko skarżący przekaże je do Sądu.
Należy zatem zauważyć, że skarżący nie spełnił warunku określonego w art. 37 § 1 k.p.a., albowiem przed wniesieniem skargi nie wniósł zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skarga do sądu administracyjnego złożona bez wyczerpania przewidzianego ustawą środka zaskarżenia przysługującego w postępowaniu przed właściwymi organami, jest skargą niedopuszczalną i jako taka podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na względzie Sąd – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn (niż wymienione w pkt 1-5 art. 58 § 1 p.p.s.a.) wniesienie skargi jest niedopuszczalne – orzekł jak w pkt 1 postanowienia.
O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – jak w pkt 2 postanowienia.