Uzasadnienie
Skarżąca Z. H. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę z dnia 12 grudnia 2011 r. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w związku z nierozpatrzeniem w terminie jej odwołania od decyzji Burmistrza Gminy z dnia [...] 2011 r. znak: [...] odmawiającej przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu opieki nad małżonkiem W. H. Na uzasadnienie podała, że odwołanie wniosła za pośrednictwem organu I instancji z zachowaniem terminu przewidzianego w kodeksie postępowania administracyjnego i organ I instancji pismem z dnia 20 lipca 2011 r. znak: [...] poinformował ją o przesłaniu odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, jednak do chwili obecnej nie otrzymała rozstrzygnięcia w tej sprawie.
Powyższa skarga został przekazana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 19 grudnia 2011 r.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania podając, że odwołanie skarżącej zostało rozpatrzone i w wyniku tego wydano w dniu 28 listopada 2011 r. decyzję do sygn. akt [...], którą wysłano skarżącej przed dniem wniesienia przez nią skargi, to jest w dniu 7 grudnia 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późń. zm.) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) dokonuje kontroli działalności administracji publicznej w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie wyznaczonym przez art. 3 § 2 pkt 1 – 4a p.p.s.a. Nie mniej jednak skarga na bezczynność może być wniesiona po spełnieniu warunków określonych w wyżej wymienionej ustawie, a w szczególności w art. 52 p.p.s.a., który stanowi:
"Art.
52. § 1. Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
§ 2. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
§ 3. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
§ 4. W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania."
Z kolei, zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późń. zm.) – Kodeks postępowania administracyjnego (kpa):
"Art.
37. § 1. Na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa."
Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy – skarżąca Z. H. przed wniesieniem niniejszej skargi nie wezwała Samorządowego Kolegium Odwoławczego do usunięcia naruszenia prawa, tj. do rozpatrzenia odwołania i wydania decyzji w zakresie świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu opieki nad małżonkiem W. H., a tym samym nie wyczerpała trybu, do którego była zobowiązana przytoczonymi wyżej przepisami.
Mając powyższe na względzie - Wojewódzki Sąd Administracyjny, w oparciu o przytoczone wyżej przepisy w związku z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł - jak w sentencji.