Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 lipca 2011r. skarżący J. F. wniósł skargę na bezczynność Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, iż pomimo upływu ustawowych terminów Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej nie rozpatrzył jego wniosków o przyznanie świadczeń z pomocy społecznej, o które wnosił w swoich wcześniejszych pismach.
W dniu 8 listopada 2011r. J. F. zmarł w Szpitalu [...] (według karty informacyjnej tego Szpitala stwierdzono zgon o godz. 1:15 – k. 90 – 91).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a.:
"Art. 161. § 1. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania:
- 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;"
Przedmiotem skargi J. F. była bezczynność Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej polegająca, zdaniem skarżącego, na niezałatwieniu jego wniosków o przyznanie świadczeń z pomocy społecznej w drodze decyzji administracyjnych. Generalną zasadą jest, że świadczenia z pomocy społecznej są przyznawane na wniosek osoby uprawnionej po ustaleniu przez organ, że osoba ta spełnia ustawowe przesłanki ich przyznania. W niektórych przypadkach postępowanie może być wszczęte z urzędu albo na wniosek innych osób, ale za zgodą osoby zainteresowanej lub jej przedstawiciela ustawowego. Ponadto przedmiot postępowania z zakresu pomocy społecznej odnosi się do praw ściśle związanych z osobą wnioskodawcy, a zatem w przypadku jego śmierci nie następuje przejście tych praw na jego następców prawnych.
Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków związanych ściśle z osobą zmarłego skarżącego, a zatem na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I postanowienia.
O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu orzeczono w pkt II postanowienia na podstawie art. 250 p.p.s.a., określając ich wysokość na podstawie § 19 pkt 1 oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).