Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 kwietnia 2019 r. skarżący K. J. złożył skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w związku z niezałatwieniem "zgodnie z nakazami prawa podania z dnia 28 stycznia 2019 r." w przedmiocie wydania świadectwa służby.
Nadto z urzędu Sądowi jest wiadomym, że pismem z dnia 8 marca 2019 r. K. J. złożył skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w związku z niezałatwieniem "zgodnie z nakazami prawa do dnia dzisiejszego podania z dnia 28 stycznia 2019 r." w przedmiocie wydania świadectwa służby. Skargę tę zarejestrowano pod sygn. akt III SAB/Kr 49/19.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 2 lipca 2019 r. sygn. III SAB/Kr 36/19 oddalił skargę K. J. z dnia 19 lutego 2019 r. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie wydania świadectwa służby. Powyższa sprawa dotyczyła również wniosku skarżącego z dnia 28 stycznia 2019 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Stan sprawy w toku (lis pendens) w rozumieniu cytowanego wyżej przepisu oznacza, że ten sam podmiot już wcześniej wniósł skargę na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu w toku postępowania dotyczącego tej samej materii. Konsekwencją zaś zaistnienia takiej sytuacji jest wyłączenie dopuszczalności skutecznego wniesienia kolejnej skargi.
Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Przedmiotem skargi z dnia 3 kwietnia 2019 r. skarżący uczynił bezczynność Komendanta Powiatowego Policji dotyczącą niezałatwienia jego wniosku z dnia 28 stycznia 2019 r. o wydanie świadectwa służby. Wyrokiem z dnia 2 lipca 2019 r., sygn. akt III SAB/Kr 36/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę K. J. w sprawie niezałatwienia przez powyższy organ jego wniosku z dnia 28 stycznia 2019 r.
Dlatego też niniejszą skargę należało uznać za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. orzec jak w sentencji postanowienia o odrzuceniu skargi.
Wyjaśnić nadto należy, że Sąd potraktował pisma skarżącego z dnia 19 lutego 2019 r., 8 marca 2019 r. oraz z dnia 3 kwietnia 2019 r. jako odrębne skargi i zarejestrował je pod różnymi sygnaturami akt, tj. III SAB/Kr 36/19, III SAB/Kr 49/19 oraz III SAB/Kr 52/19. Powyższe wynikało z faktu, że treść tych skarg do siebie wzajemnie nie nawiązywała, skargi z dnia 8 marca 2019 r., 3 kwietnia 2019 r. nie stanowiły uzupełnienia pierwszej skargi wniesionej przez skarżącego w dniu 19 lutego 2019 r.