Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 8 września 2023 r., sygn. akt III SAB/Kr 54/23

Uzasadnienie

Skarżąca A. B. złożyła w tut. Sądzie skargę na bezczynność Okręgowej Rady Lekarskiej z uwagi na brak odpowiedzi w sprawie skreślenia z listy członków oraz brak odpowiedzi na wniosek o przywrócenie terminu odwoławczego od wyroku Okręgowego Sądu Lekarskiego w Krakowie.

W związku z powyższym wniosła o:

Wydanie nakazu skreślenia mnie z listy członków Izby lekarskiej w Krakowie

2. Wydanie nakazu przywrócenia terminu odwoławczego od wyroku Okręgowego Sądu Lekarskiego w Krakowie

Zasądzenie od Okręgowej Izby Lekarskiej w Krakowie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania i kosztów zastępstwa procesowego.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podnosząc, że sądy administracyjne nie są właściwe do rozpoznania tejże sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje

Skarga nie podlega kognicji sądu administracyjnego i podlega odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Katalog aktów prawnych oraz czynności organów administracji publicznej podlegających kontroli sądów administracyjnych wskazany został w treści przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a., a obejmuje on:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z 6 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

§ 2a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. - ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 z późn.zm.).

Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 i § 2a p.p.s.a. działania organów administracji publicznej, a także ich bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, ale tylko w przypadkach, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę sądu administracyjnego w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 p.p.s.a.

O akcie lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., na który może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego, a tym samym także o bezczynności w ich podjęciu wynikających z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. można mówić wówczas, gdy akt (czynność) podjęty jest w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określone wprost w przepisie prawa powszechnie obowiązującego.

W niniejszej sprawie skarżąca A. B. złożył skargę na bezczynność Okręgowej Izby Lekarskiej w przedmiocie braku odpowiedzi w sprawie skreślenia z listy członków oraz braku odpowiedzi na wniosek o przywrócenie terminu odwoławczego od wyroku Okręgowego Sądu Lekarskiego w Krakowie.

Akty i czynność podejmowane przez Okręgową Izbę Lekarska nie mieszczą się w katalogu czynności podlegających kontroli sądu administracyjnego, dlatego też tryb postępowania sądowoadministracyjnego nie jest właściwym trybem dla postępowania w sprawach odpowiedzialności dyscyplinarnej lekarzy. Stąd również przewłoka i bezczynność nie podlega takiej kognicji. Wynika to zarówno z treści art. 95 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1342)., który wskazuje, że od prawomocnego orzeczenia Naczelnego Sądu Lekarskiego, kończącego postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy, stronom, ministrowi właściwemu do spraw zdrowia i Prezesowi Naczelnej Rady Lekarskiej przysługuje kasacja do Sądu Najwyższego w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia, jak również z jej art. 112, który nakazuje odpowiednio do odpowiedzialności zawodowej lekarzy i dentystów stosować przepisy kodeksu karnego oraz kodeksu postępowania karnego. Sądy administracyjne nie są więc właściwe do rozpatrywania skarg na akty i czynności podejmowane zarówno przez Okręgowe Izby Lekarskie, jak i Naczelną Izę Lekarską.

Zatem skoro zaskarżona w niniejszej sprawie bezczynność nie obejmuje aktu lub czynności o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 lub art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a., - nie może być przedmiotem oceny przez sąd administracyjny i podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Mając powyższe na uwadze Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.