Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 marca 2018 r. K. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w sprawie odmowy wydania dowodu rejestracyjnego samochodu o numerze [...].
Z akt sprawy wynika, że Prezydent Miasta decyzją z dnia 3 listopada 2017 r. nr [...] działając na podstawie art. 104 § 1 K.p.a. w związku z art. 71 ust. 1 oraz art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym odmówił wydania K. S. dowodu rejestracyjnego. Pismem z dnia 22 listopada 2017 r. K. S. wniósł odwołanie od powyższej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 3 stycznia 2018 r. nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i umorzyło w całości postepowanie pierwszej instancji.
Pismem z dnia 18 stycznia 2018 r. K. S. złożył wniosek o natychmiastowe wydanie dowodu rejestracyjnego. Następnie pismem z dnia 23 marca 2018 r. złożył skargę na bezczynność Prezydenta Miasta.
Zarządzeniem z dnia 30 lipca 2018 r. Sędzia WSA w Krakowie wezwał skarżącego o jednoznaczne wskazanie czy przedmiotem skargi jest bezczynność Prezydenta Miasta czy też czynność z dnia 2 marca 2018 r. W piśmie z dnia 8 sierpnia 2018 r. skarżący poinformował, że przedmiotem jego skargi jest bezczynność Prezydenta Miasta.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skargę wniesioną w niniejszej sprawie należało odrzucić.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, zwanej dalej P.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Z kolei art. 53 § 2b P.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Dodać należy, że w aktualnym stanie prawnym, zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);
- 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Stosownie do brzmienia art. 37 § 2 K.p.a. ponaglenie zawiera uzasadnienie. W myśl art. 37 § 3 K.p.a., ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie;
- 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.
Z treści cytowanych przepisów wynika zatem, że uprzednie ponaglenie stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu. W przedmiotowej sprawie powyższy warunek nie został spełniony, bowiem skarżący nie wyczerpał trybu opisanego w art. 37 K.p.a. w związku z art. 53 § 2b P.p.s.a., skutkiem czego jego skarga wniesiona do Sądu jest niedopuszczalna. Następstwem niedopuszczalności skargi jest jej odrzucenie z racji niemożliwości przyjęcia skargi przez sąd do merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Dopiero bowiem wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (tj. przed właściwymi organami administracji publicznej) może otworzyć skarżącemu drogę do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi, jak w pkt 1 sentencji. Jednocześnie, wobec faktu, że skarga została odrzucona, stronie skarżącej przysługuje zwrot uiszczonego wpisu, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., o czym orzeczono w pkt 2 sentencji.