Uzasadnienie
Skarżący pismem z 11 maja 2022 r. złożył skargę na bezczynność i przewlekłość Komendanta Wojewódzkiego Policji w sprawie rozpoznania skargi z dnia 17 marca 2022 r. na działania policjanta. W uzasadnieniu wskazał, że organ nie działał w odpowiedzi na jego skargę z 17 marca 2022 r. Wniósł więc o zobowiązanie organu do załatwienia sprawy; stwierdzenie, że organ dopuścił się przewlekłości; stwierdzenie bezczynności; zasądzenie sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.) – dalej "p.p.s.a.".
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie skargi oraz oddalenie wniosku o zasądzenie sumy pieniężnej. W uzasadnieniu organ wskazał, że skarga z 17 marca 2022 r. została rozpatrzona w trybie przepisów o postępowaniu skargowym (Dział VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm.) – dalej "k.p.a.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.
Skargę należało odrzucić ponieważ sądy administracyjne nie rozpoznają skarg na rozstrzygnięcia organów podejmowane w trybie przepisów Działu VIII k.p.a.
Na dodatek Sąd podkreśla, że postępowanie przed organem, którego bezczynność i przewlekłość została zaskarżona – zakończyło się przed wniesieniem skargi – skarżący otrzymał przed wniesieniem skargi, przez e-PUAP, pismo organu z 6 kwietnia 2022 r. Z tych to powodów niedopuszczalne jest również rozpatrywanie skargi na bezczynność i przewlekłość organu (por. uchwały NSA z 22 czerwca 2020 r., II OPS 5/19 oraz z 7 marca 2022 r., I OPS 1/21).
Sąd uznał., że zasadnie organy rozpatrywały wniesiona skargę na działania policjanta w trybie Działu VIII k.p.a. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 15 kwietnia 2016 r., I OSK 750/16 w orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a..
Postępowanie to ma zatem charakter odrębny od postępowania administracyjnego, a do czynności w nim podejmowanych nie stosuje się przepisów działu II Kodeksu postępowania administracyjnego. W odróżnieniu od postępowania administracyjnego, postępowanie skargowo-wnioskowe nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej, ale czynnością materialno-techniczną, tzn. zawiadomieniem o załatwieniu skargi (art. 238 § 1 k.p.a.), które także nie jest decyzją administracyjną ani aktem o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Skoro niedopuszczalne jest rozpatrywanie skargi na rozstrzygnięcie organu wydawane w trybie przepisów Działu VIII k.p.a. to niedopuszczalne jest rozpatrywanie skargi na ewentualna przewlekłość lub bezczynność w tym zakresie. Zasadniczo bowiem sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność lub przewlekłość, ale tylko w tych sprawach, gdzie są właściwe do kontrolowania wydanych w sprawie decyzji, postanowień i innych aktów (art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a.)
Mając zatem na uwadze, że skarga w przedmiotowej sprawie jest niedopuszczalna, podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia