Uzasadnienie
W dniu 21 grudnia 2023 r. D. S. (dalej: "skarżąca") wniosła skargę na bezczynność Gminnego Ośrodka Zdrowia w M. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie dokumentacji medycznej (sporządzenie odpisu dokumentacji medycznej). Zarządzeniem z dnia 31 stycznia 2024 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od otrzymania odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca odebrała wezwanie w dniu 13 lutego 2024 r. Termin do uiszczenia wpisu upływał w dniu 20 lutego 2024 r. Pismem z dnia 24 lutego 2024 r. skarżąca przedłożyła potwierdzenie przelewu z dnia 24 lutego 2024 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (a nie pozostawieniu bez rozpoznania).
W dniu 13 lutego 2024 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od otrzymania wezwania i w zakreślonym terminie nie uiściła wymaganej opłaty. Uiściła ją dopiero w dniu 24 lutego 2024 r., a zatem po upływie 11 dni od wezwania. W konsekwencji należało stwierdzić, że skarżąca nie wykonała wezwania do uiszczenia wpisu, a zatem skarga podlega odrzuceniu.
Sąd zarządził na rzecz skarżącej zwrot uiszczonego wpisu, ponieważ jak się wskazuje w doktrynie wpis od skargi uiszczony po upływie ustawowego siedmiodniowego terminu na jego uiszczenie jest wpisem nienależnym i podlega zwrotowi (B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Warszawa 2018, s. 615).
Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 220 §1 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.