Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 24 listopada 2017 r., sygn. akt III SAB/Kr 64/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie wydania zaświadczenia żądanej treści.
Pismem z dnia 29 listopada 2017 r. K. J. wniósł o uzupełnienie ww. wyroku, "poprzez dopisanie pominiętego w zakresie sprawy, a wymagalnego stwierdzenia, że wyrok wydano w zakresie częściowym, uwzględniającym wyłącznie zakres żądany przez organ, a nie stanowi on rozpoznania wniesionej przez strona skarżącą skargi sądowo administracyjnej". Wniósł także o "uzupełnienie wyroku o pominięty zakres wniesionej skargi sądowo administracyjnej, albowiem zakres sprawy zaskarżonej nie dotyczył wniosku o wydanie zaświadczenia żądanej treści, a zaświadczenia o treści ustalonej przez organ pierwszej instancji po właściwie przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym, oraz uchybienia organu drugiej instancji wobec nierozpoznania wniesionego zażalenia, a orzeczenia częściowego, co do którego nie istnieje podstawa prawna zadania jego uzupełnienia w inny sposób, niż poprzez jego uchylenie, wobec uchybienia nakazów prawa dla właściwego rozpoznania zażalenia i dla konstytutywnych wymagać orzeczenia administracyjnego co do uzasadnienia prawnego, faktycznego i odniesienia się do zarzutów i wniosków strony".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017.1369) dalej: "P.p.s.a. - strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Należy zaznaczyć, że instytucja uzupełnienia wyroku może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które – co istotne – odnoszą się wyłącznie do sentencji tego wyroku lub postanowienia, nie zaś do ich uzasadnienia (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 23 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Bd 891/13).
Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 P.p.s.a. dotyczy więc sytuacji, w której orzeczenie jest niekompletne. Natomiast w sprawie niniejszej Sąd w wyroku z dnia 16 listopada 2017 r. orzekł o całości skargi uznając na podstawie art. 151 P.p.s.a., że nie zasługuje ona na uwzględnienie. W przypadku oddalenia skargi przepisy P.p.s.a. nie obligowały Sądu do zamieszczenia w wyroku żadnego dodatkowego wyrzeczenia zarówno w sentencji, jak i w jego uzasadnieniu. Natomiast podnoszone przez skarżącego we wniosku okoliczności stanowią, zdaniem Sądu, merytoryczne zarzuty wobec rozstrzygnięcia, z którym skarżący się nie zgadza. Wniosek o uzupełnienie wyroku nie jest i nie może być "dodatkowym środkiem zaskarżenia" uruchamiającym jeszcze jedno, dodatkowe, postępowanie kontrolne. Zakres uzupełnienia wyroku jakiego domaga się skarżący nie mieści się więc w określonym w art. 157 § 1 P.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o jego uzupełnienie.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a. – orzeczono jak w sentencji.