Uzasadnienie
K. J. (zwany dalej skarżącym) pismem z dnia 27 kwietnia 2020 r., wniesionym za pomocą środków komunikacji elektronicznej, złożył skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie niezałatwienia wniosku skarżącego z dnia 2 marca 1990 r. o przydział lokalu mieszkalnego.
Skarga została poprzedzona ponagleniem z dnia 26 kwietnia 2020 r.
W piśmie procesowym z dnia 17 lipca 2020 r., wniesionym za pomocą środków komunikacji elektronicznej, skarżący podtrzymał uprzednio wniesioną skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie niezałatwienia jego sprawy o przydział lokalu mieszkalnego, którą jego zdaniem bez podstawy prawnej "złożono do archiwum i bezspornie jej nie prowadzono od dnia 1 maja 2005 r., zgodnie z nakazami ustawowymi."
Z nadesłanych Sądowi wraz ze skargą akt administracyjnych wynika, że skarżący w tym samym przedmiocie składał już do Sądu skargę. Pismem z dnia 31 sierpnia 2016 r. skarżący wniósł bowiem skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji zarzucając mu bezczynność w niezałatwieniu jego wniosku z dnia 2 marca 1990 r. o przydział lokalu mieszkalnego.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 7 marca 2018 r., sygn. akt
I OSK 1895/17, uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 lutego 2017 r., sygn. akt III SAB/Kr 83/16, w sprawie skargi skarżącego na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie rozpoznania wniosku o przydział lokalu mieszkalnego i oddalił skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej zwanej w skrócie – P.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna.
Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji. Odrzuceniu będzie podlegała skarga w sprawie, w której ze względu na tożsamość przedmiotową i tożsamość podmiotową wydany został prawomocny wyrok (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H. Beck 2015, s. 362).
Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga skarżącego z dnia 27 kwietnia 2020 r. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie niezałatwienia wniosku skarżącego z dnia 2 marca 1990 r. o przydział lokalu mieszkalnego.
Zarówno argumentacja przedstawiona w skardze skarżącego z dnia 27 kwietnia 2020 r., jak i w skardze z dnia 31 sierpnia 2016 r., w sprawie o sygn. akt III SAB/Kr 83/16 oraz analiza akt administracyjnych obydwu postępowań wskazują, że istnieje tożsamość podmiotowa i przedmiotowa tych postępowań. W obydwu postępowaniach skarżący zarzucał bowiem bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w nierozpoznaniu tego samego wniosku z dnia 2 marca 1990 r. o przydział lokalu mieszkalnego. Co najistotniejsze, w sprawie skargi z dnia 31 sierpnia 2016 r. zapadł prawomocny wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 7 marca 2018 r., sygn. akt I OSK 1895/17, mocą którego Sąd kasacyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 lutego 2017 r., sygn. akt III SAB/Kr 83/16, w sprawie skargi skarżącego na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie rozpoznania wniosku o przydział lokalu mieszkalnego i oddalił skargę.
W takim razie, zdaniem Sądu, zaszła negatywna przesłanka uniemożliwiająca rozpoznanie tożsamej skargi skarżącego z dnia 27 kwietnia 2020 r. w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na tzw. zawiśnięcie sprawy (lis pendens), polegające na zakazie wszczęcia nowego postępowania pomiędzy tymi samymi stronami i w tej samej sprawie. Wcześniej złożona przez tę samą stronę (tu skarżącego) i w tym samym przedmiocie skarga (z dnia 31 sierpnia 2016 r.) została bezsprzecznie rozpoznana merytorycznie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt I OSK 222/12) wskazanym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W świetle zatem treści art. 58 1 pkt 4 P.p.s.a. skarga skarżącego z dnia 27 kwietnia 2020 r., podlega więc odrzuceniu.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) orzekł, jak w sentencji postanowienia.