Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 12 sierpnia 2022 r., sygn. akt III SAB/Kr 65/22

Uzasadnienie

Pismem nadanym 14 czerwca 2022 r. J. K. (dalej: skarżący) wniósł skargę na bezczynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w O, który – według skarżącego – miał nie podjąć w sposób należyty czynności związanej z wykonaniem powołanego w skardze postanowienia Sądu Wojewódzkiego w Krakowie z 1982 r. w sprawie rozgraniczenia nieruchomości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ sprawa nie podlega właściwości sądów administracyjnych.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (K.p.a.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (O.p.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI O.p. oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Zgodnie z art. 3 § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Jak wynika z powyższego, skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko wtedy, jeśli przysługuje skarga do sądu administracyjnego na określone formy działania, względem których bezczynności miał dopuścić się organ.

W katalogu zawartym w art. 3 § 2 P.p.s.a. brak jest czynności komornika. Z kolei w myśl art. 767 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 1805 ze zm.), na czynności komornika przysługuje skarga do sądu rejonowego, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Dotyczy to także zaniechania przez komornika dokonania czynności. Skargę rozpoznaje sąd właściwy ze względu na siedzibę kancelarii komornika.

Z powyższego wynika, że skarga na czynności komornika, bądź ich zaniechanie w postępowaniu egzekucyjnym podlega właściwości sądów powszechnych. Wyłącza to właściwość sądów administracyjnych (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 10 listopada 2020 r., sygn. akt II SAB/Sz 60/20).

Nadmienić należy, że właściwość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie mogło sugerować skarżącemu powołanie się na orzeczenie Sądu Wojewódzkiego w Krakowie. Należy jednak wyjaśnić, że dawne Sądy Wojewódzkie należały do pionu sądownictwa powszechnego i mocą ustawy z 18 grudnia 1998 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. 1998 nr 160 poz. 1064) ich miejsce zajęły Sądy Okręgowe. Obecnie funkcjonujące Wojewódzkie Sądy Administracyjne (WSA) nie są sądami powszechnymi, lecz administracyjnymi.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Z tych względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., skargę odrzucił.