Uzasadnienie
W dniu 21.09.2009 r. (data stempla pocztowego) J. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, przewlekłość postępowania i naruszenie prawa w sprawie unieważnienia wizji z 25.08.2008r. w P. Podniósł, że w dniu 15.07.2009r. wystąpił do Kolegium z wnioskiem o unieważnienie wizji z dnia 25.08.2008r. na działce ew. nr 3659/2 w P. Kolegium pozostawiło wniosek bez rozpoznania, czym w ocenie skarżącego naruszyło prawo.
W dniu 26.08.2009r. skarżący wezwał Kolegium do "naprawienia naruszonego prawa", ale jak zaznaczył, nie odniosło żadnego skutku.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi, względnie o umorzenie postępowania sądowego. Wniosek o odrzucenie uzasadniło brakiem właściwości w sprawie administracyjnych sądów wojewódzkich. Natomiast podstawy umorzenia postępowania upatrywało w tym, że obecnie organ nie pozostaje już w bezczynności, albowiem pismem z dnia 2 marca 2009 r. poinformował skarżącego o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, w związku z faktem, że nie zawierało ono żądania pozwalającego na jego rozpatrzenie przez jakikolwiek organ lub sąd.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie między innymi w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.
Zauważyć należy, że skarga na bezczynność organu jest pochodną dopuszczalności skargi albowiem jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 w/w ustawy można ją wnieść jedynie w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a.
Postępowanie administracyjne nie przewiduje możliwości stwierdzania nieważności poszczególnych czynności podejmowanych w toku prowadzonego postępowania administracyjnego. Wizja lokalna, czyli oględziny w rozumieniu art. 75 kpa, stanowi jeden ze środków dowodowych, których celem jest poczynienie ustaleń faktycznych w sprawie. Zakwestionować je strona postępowania może dopiero poprzez złożenie środka odwoławczego od podjętego rozstrzygnięcia administracyjnego kończącego postępowanie w danej sprawie.
Wizja nie stanowi "innego aktu lub czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a., zgodnie z którym sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące przyznania, uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Przedmiot skargi przewidzianej w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. zakreślają bowiem następujące elementy: akt lub czynność nie może mieć charakteru decyzji lub postanowienia wydawanych w postępowaniach jurysdykcyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym i zaskarżalnych na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3, muszą mieć charakter zewnętrzny, tj. muszą być skierowane do podmiotu niepodporządkowanego organizacyjnie ani służbowo organowi wydającemu dany akt lub podejmującemu daną czynność, muszą być skierowane do indywidualnego podmiotu, a także tego rodzaju akt lub czynność musi mieć charakter publicznoprawny.
Odnosząc powyższe uwagi do przedmiotu niniejszej sprawy wskazać należy, iż czynności podejmowane przez organ administracyjny w toku prowadzonego postępowania administracyjnego w postaci przeprowadzenia wizji lokalnej nie należą do kategorii czynności organów administracji publicznej, które spełniają łącznie wszystkie wyżej określone przesłanki art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p. p. s. a., a zatem nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego, a w konsekwencji skarga na bezczynność.
Mając powyższe okoliczności na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p. p. s. a. orzekł jak w sentencji postanowienia.