Uzasadnienie
Pismem z dnia 25 maja 2020 r. K. J. wniósł skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji polegającą na nierozpoznaniu jego wniosku z dnia 26 listopada 2018 r. o wydanie zaświadczenia. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że podaniem z dnia 10 lutego 2020 r. zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji o wydanie zaświadczenia w zakresie zawisłej przed tym organem sprawy o należne odszkodowanie, świadczenie publicznoprawne za choroby związane ze służbą czynną w Policji, związane ze szczególnymi warunkami i właściwościami tej służby i w tym zakresie ustalenie orzeczeniem komisji lekarskiej, jako opinii z biegłych, wskazującej wprost, iż służba faktycznie była pełniona, względnie mogła być pełniona granicząc z pewnością, w szczególnych warunkach zagrażających zdrowiu i życiu funkcjonariusza Policji. Skarżący stwierdził, że pomimo odległego terminu wniesionego podania organ pozostaje w milczeniu i to pomimo przekroczenia terminu przewidzianego dla spraw o wydawanie zaświadczeń.
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Organ wskazał, że nie przedłożył akt sprawy, gdyż nie jest w stanie zidentyfikować postępowania wszczętego podaniem, z dnia 10 lutego 2020 r. Natomiast w dniu 19 lutego 2020 r. do Komendy Wojewódzkiej Policji wpłynęło podanie skarżącego o wydanie zaświadczenia, które zostało załatwione postanowieniem Komendanta Powiatowego Policji z dnia 4 marca 2020 r. nr [...] o odmowie wydania zaświadczenia, utrzymanego następnie w mocy postanowieniem Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 16 kwietnia 2020 r. nr [...]. Organ dodał, że wyrokiem z dnia 28 maja 2020 r. sygn. akt III SA/Kr 462/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 16 kwietnia 2020 r. Równocześnie organ wskazał, że w przypadku gdyby skarga dotyczyła bliżej nieokreślonego podania z dnia 26 listopada 2018 r., to w tym zakresie skarżący nie wypełnił warunku formalnego i nie poprzedził skargi ponaglenie.
W piśmie z dnia 30 czerwca 2020 r. skarżący ustosunkował się do argumentów organu przedstawionych w odpowiedzi na skargę i podtrzymał swoją skargę na bezczynność polegającą na nie załatwieniu jego sprawy wszczętej podaniem z dnia 10 lutego 2020 r. i z dnia 26 listopada 2018 r.
Zarządzeniem z dnia 13 lipca 2020 r. K. J. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi z dnia 25 maja 2020 r., poprzez wskazanie czy jej przedmiotem jest bezczynność: Komendanta Wojewódzkiego Policji polegająca na nierozpoznaniu podania z dnia 26 listopada 2018 r., bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji polegająca na nierozpoznaniu podania z dnia 10 lutego 2020 r., czy też bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji polegająca na nierozpoznaniu obu w/w podań z dnia 26 listopada 2018 r. i z dnia 10 lutego 2020 r. - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi skarżący nadesłał pismo z dnia 17 lipca 2020 r., w którym stwierdził, że jego skarga zawierała prawidłowe określenie organu oraz przedmiotu zaskarżenia. Równocześnie skarżący wskazał, że jego skarga nie dotyczy bezczynności Komendanta Wojewódzkiego Policji, a adresata sprawy do załatwienia, skarżonego organu administracji rządowej, zobowiązanego sprawę załatwić zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżący dodał, że skarżący organ nie podjął żadnych zgodnych z przepisami działań celem załatwienia jego sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.):
"Art. 57. § 1. Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać:
- 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;
- 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy;
- 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego;"
W ocenie Sądu, skarga K. J. nie spełniała powyższych wymogów, gdyż w oparciu o jej treść nie dało się jednoznacznie stwierdzić na czym miała polegać bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji. Z jednej bowiem strony skarżący pisał, że organ ten do tej pory nie załatwił jego podania z dnia 26 listopada 2018 r., a z drugiej że tym niezałatwionym podaniem było podanie z dnia 10 lutego 2020 r.
Z kolei w odpowiedzi na skargę organ wskazał, że nie jest w stanie zidentyfikować postępowania wszczętego podaniem, z dnia 10 lutego 2020 r. Natomiast w dniu 19 lutego 2020 r. do Komendy Wojewódzkiej Policji wpłynęło podanie skarżącego o wydanie zaświadczenia, które zostało załatwione postanowieniem Komendanta Powiatowego Policji z dnia 4 marca 2020 r. nr [...] o odmowie wydania zaświadczenia, utrzymanego następnie w mocy postanowieniem Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 16 kwietnia 2020 r. nr [...]. Organ dodał, że wyrokiem z dnia 28 maja 2020 r. sygn. akt III SA/Kr 462/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 16 kwietnia 2020 r. Równocześnie organ wskazał, że w przypadku gdyby skarga dotyczyła bliżej nieokreślonego podania z dnia 26 listopada 2018 r., to w tym zakresie skarżący nie wypełnił warunku formalnego i nie poprzedził skargi ponagleniem.
W związku z powyższym konieczne stało się wezwanie skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez wskazanie na czym polega skarżona przez niego bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji i którego podania ona dotyczy - z dnia 26 listopada 2018 r., z dnia 10 lutego 2020 r., czy też obu tych podań - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
W nadesłanym w odpowiedzi piśmie z dnia 17 lipca 2020 r. skarżący stwierdził, że jego skarga zawierała prawidłowe określenie organu oraz przedmiotu zaskarżenia.
W związku z powyższym należy uznać, że skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Niesprecyzowanie przez skarżącego przedmiotu skargi, poprzez podanie na czym polega skarżona przez niego bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji uniemożliwia Sądowi jej rozpoznanie. Nie wiadomo bowiem, czy bezczynność ta polega na nierozpoznaniu podania skarżącego z dnia 26 listopada 2018 r. (określanego przez organ jako "bliżej nieokreślonego"), czy też podania z dnia 10 lutego 2020 r., które zdaniem organu zostało załatwione poprzez wydanie przez organy I i II instancji postanowień o odmowie wydania zaświadczenia.
Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.