Uzasadnienie
S. N., działając przez pełnomocnika r. pr. J. C., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na "przewlekłość postępowania administracyjnego prowadzonego przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego" w sprawie sprostowania wykazu zmian gruntowych.
Z akt administracyjnych sprawy, dołączonych przez organ do odpowiedzi na skargę, wynikało, że w sprawie prawomocnego postanowienia Wójta Gminy z dnia [...] 2003 r., znak: [...], w przedmiocie sprostowania wykazu zmian parcel [...] w KW [...], toczą się dwa odrębne postępowania: wszczęte przez Starostę postanowieniem z dnia [...] 2010 r., znak: [...] postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania oraz wszczęte przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej WINGK) postanowieniem z dnia [...] 2013 r., znak: [...], postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia Wójta Gminy z dnia [...] 2003 r., znak: [...].
W związku z powyższym, pełnomocnik skarżącej został wezwany do jednoznacznego wskazania, w którym postępowaniu skarżona jest przewlekłość organu.
Pismem z dnia 11 września 2014 r. r. pr. J. C. wskazał, że skarga dotyczy postępowania Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, znak: [...], tj. postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów.
Stosownie do art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
W myśl natomiast art. 52 § 2 P.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Należy zauważyć, że w ramach przedmiotowej sprawy, w przypadku skargi na przewlekłość organu, środkiem zaskarżenia, o którym mowa w art. 52 P.p.s.a., jest zażalenie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn., Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej zwanej "K.p.a.").
Zgodnie z tym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 K.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłość postępowania, którego skutkiem jest uruchomienie działania nadzorczego organu wyższego stopnia, wnosi się bezpośrednio do tego organu, którym w niniejszej sprawie jest Główny Geodeta Kraju (art. 7a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne; t. jedn., Dz. U. z 2010 r., nr 193, poz. 1287 ze zm.).
Z akt niniejszej sprawy nie wynika, aby skarżąca kierowała do właściwego organu wyższego stopnia zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego sprawy w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia Wójta Gminy z dnia [...] 2003 r., znak: [...].
W aktach zalega jedynie wydane w toku instancji postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] 2013 r., znak: [...], uchylające postanowienie WINGK z dnia [...] 2013 r., znak: [...], o umorzeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności. Jest to jednakże orzeczenie kasacyjne wydane w zwykłym toku instancji administracyjnej na skutek zażalenia wniesionego przez skarżącą na postanowienie o umorzeniu postępowania, a nie w oparciu o przepis art. 37 § 1 K.p.a.
Podkreślić należy, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na przewlekłość organu jest uprzednie złożenie zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa, w trybie przewidzianym w art. 37 § 1 K.p.a. Warunek ten będzie spełniony niezależnie od zajętego w tym przedmiocie stanowiska organu, do którego wniesiono środek prawny. Tak więc skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej można wnosić w każdym czasie, ale po wyczerpaniu przysługujących stronie środków zaskarżenia lub po złożeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że skarżąca w niniejszej sprawie, przed wniesieniem skargi do sądu na przewlekłość WINGK w postępowaniu w przedmiocie stwierdzenia nieważności nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia, co powoduje, że złożona przez nią skarga jest przedwczesna i niedopuszczalna.
Stosownie do treści przepisu art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., Sąd odrzuci skargę, jeżeli z innych przyczyn (innych niż wymienione w pkt 1-5) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Postanowienie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Taką inną przyczyną w rozumieniu przepisów ustawy jest wniesienie skargi do Sądu bez wyczerpania toku instancji.
Mając zatem powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U.z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.