Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przesłał skarżącemu Z. Ś. urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Formularz został doręczony skarżącemu w dniu 2 czerwca 2018 r.
W odpowiedzi skarżący nadesłał pismo z dnia 4 czerwca 2018 r. zatytułowane "Zwrot kosztów nieprofesjonalnego pełnomocnika", do którego nie dołączył jednak wypełnionego formularza PPF.
Zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2018 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, gdyż pomimo wezwania nie został on złożony na urzędowym formularzu.
Pismem z dnia 25 czerwca 2018 r. skarżący wniósł sprzeciw od powyższego zarządzenia referendarza sądowego zarzucając mu naruszenie prawa procesowego i prawa materialnego. Skarżący nie podał jednak jakie, jego zdaniem, przepisy zostały naruszone i na czym te naruszenia polegały.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwana dalej p.p.s.a), wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu. Z kolei zgodnie z art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Bezsporne w sprawie jest to, że skarżący pomimo wezwania nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Formularz wniosku został doręczony skarżącemu w dniu 2 czerwca 2018 r., a termin do jego wypełnienia upływał w dniu 9 czerwca 2018 r. Jednak skarżący nie nadesłał wypełnionego formularza PPF w wyznaczonym terminie, a jedynie pismo z dnia 4 czerwca 2018 r. zatytułowane "Zwrot kosztów nieprofesjonalnego pełnomocnika". Również do sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 14 czerwca 2018 r. skarżący nie dołączył wypełnionego formularza PPF. Należy zauważyć, że treść art. 257 p.p.s.a. nie pozwala na rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy jeżeli nie został on złożony na urzędowym formularzu. Skoro zatem skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, to wniosek ten należało pozostawić bez rozpoznania.
Sąd zaznacza przy tym, że niniejsze rozstrzygnięcie nie zamyka skarżącemu drogi do ponownego ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Wniosek o przyznanie prawa pomocy zostanie rozpatrzony pod warunkiem, że zostanie złożony na urzędowym formularzu PPF.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 260 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.