Uzasadnienie
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że 24 marca 2020 r. skarżący wniósł do Komendanta Powiatowego Policji wniosek o wydanie zaświadczeń o następującej treści:
" Komendant Powiatowy Policji z siedzibą przy ul. [...], jako organ właściwy d/.s osobowych zaświadcza, że Sierż. Sztab. w stanie spoczynku K. J. zam. [...] S. ul. [...], który pełnił służbę czynną w MO/Policja w latach 1998-2005 w pionie prewencji, nie nabył i nie mógł nabyć prawa do urlopu dodatkowego za pełnienie służby w warunkach szczególnie uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia, za żaden z okresów tej służby, przy uwzględnieniu każdoczesnego brzmienia norm prawa dla takich okresów służby wnoszącego podanie o wydanie zaświadczenia, dlatego też za takie urlopy wnoszącemu podanie nie został za takie urlopy dodatkowe, w związku ze zwolnieniem ze służby czynnej w Policji wypłacony ekwiwalent pieniężny;
W przypadku ustaleń odmiennych, nie pozwalających na wydanie w/w zaświadczenia, o wydanie zaświadczenia o okresach służby, za których z mocy norm prawa doszło lub mogło dojść granicząc z pewnością do nabycia prawa do urlopów dodatkowych, z uwzględnieniem wymiaru tego urlopu, wynikającego z nor m prawa dla ustalenia j ego wymiaru za dany okres tej służby ".
Postanowieniem nr [...] z 31 marca 2020 r. Komendant Powiatowy Policji odmówił wydania zaświadczenia z wniosku skarżącego z 24 marca 2020 r.
Na skutek rozpoznania zażalenia skarżącego Komendant Wojewódzki Policji postanowieniem z 20 maja 2020 r., nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Komendanta Powiatowego Policji.
Po uprzednim wniesieniu ponaglenia do organu, pismem z 25 maja 2020 r. skarżący wniósł do tut. Sądu skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie niezałatwienia jego wniosku z 24 marca 2020 r. o wydanie zaświadczeń potwierdzającego, że skarżący pełnił służbę czynną w Policji, w szczególnych warunkach lub właściwościach, uprawiających do nabycia praw do urlopu dodatkowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
W dniu 22 czerwca 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie 7 sędziów wydał uchwałę II OPS 5/19, zgodnie z którą wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z treścią art. 269 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej Izby albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi. Przepis art. 187 § 1 i 2 stosuje się odpowiednio.
Orzekający w niniejszej sprawie Sąd w pełni podziela stanowisko zawarte w ww. uchwale. Zgodnie z tezą zawartą w wyroku NSA z 6 listopada 2010 r. uchwały abstrakcyjne podejmowane są w celu wyjaśnienia przepisów prawnych, których stosowanie wywołało rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych. Ich przedmiotem są więc wątpliwości prawne, które nie mają bezpośredniego związku z postępowaniem toczącym się w indywidualnej sprawie sądowoadministracyjnej. Z art. 269 § 1 p.p.s.a. wynika jednak, że również w indywidualnych sprawach uchwały abstrakcyjne posiadają tzw. ogólną moc wiążącą.
Zacytowana wyżej uchwała znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie. Skarżący domaga się stwierdzenia bezczynności organu w rozpatrzeniu jego wniosku o wydanie zaświadczeń w momencie gdy jego wniosek został już negatywnie rozstrzygnięty przez organy obu instancji.
Skarga na bezczynność została wniesiona przez skarżącego do Sądu w dniu 25 maja 2020 r., a postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji utrzymujące w mocy postanowienie Komendanta Powiatowego Policji o odmowie wydania zaświadczeń zostało wydane z 20 maja 2020 r.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuci skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie cyt. wyż przepisu.