Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną uwidocznił brak osób z którymi pozostawałby we wspólnym gospodarstwie domowym.
Określając swój majątek podał, że należy do niego 60 metrowy dom z 8 metrowym mieszkaniem oraz nieruchomość rolna o areale 3,56 ha w tym 0,7 ha lasu. Nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Swoje stałe miesięczne dochody skarżący oszacował na 1557,18 zł emerytury.
Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że ma 74 lata, choruje na szereg wymienionych przez siebie dolegliwości. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 1304,03 zł netto. Powiada, że dom gdzie zamieszkuje jest stary, pozbawiony wygód jak woda, prąd, łazienka czy CO.
Do wniosku dołączył, kopię odcinka emerytury z lipca br. z kwotą 1304,03 zł, oraz kopie dwóch faktur za żywność i produktu codziennego użytku wystawionych w dniu 30.09.2014 r. w oparciu o szereg wymienionych w komentarzach do tych faktur paragonów.
Z uwagi na fakt, że nie jest to pierwszy wniosek więc w oparciu o dodatkowe wyjaśnienia jakie skarżący składał przy sprawie zapisanej do sygn. akt. III SA/Kr 1185/12 okolicznościami znanymi z urzędu pozostaje, że skarżącego obciążały niewielki kwoty opłat związanych z utrzymaniem domu, oraz podatku leśnego. Ponosił też wydatki na leki.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 §3 ppsa) o ile (art. 243 ppsa) nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Wskazując na powyższe i odwołując się do argumentacji zaczerpniętej z uzasadnienia tut. Sądu do postanowienia z dnia 20 stycznia 2014 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 1153/12 stwierdzić należy, że skarżący wykazał, iż spełnia przesłanki o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ppsa. Z treści złożonego przez niego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z nadesłanych dokumentów wynika bowiem, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania.
Jedynym źródłem dochodu skarżącego jest emerytura w wysokości 1557,18 zł brutto (1304,03 zł netto). Skarżący nie posiada żadnych oszczędności czy przedmiotów wartościowych, a posiadana przez niego nieruchomość rolna nie przynosi dochodów. Ponadto skarżący cierpi na szereg chorób. Z kolei z przedłożonych przez skarżącego faktur VAT wynika, że prawie całą emeryturę przeznacza on na zakup żywności i leków. Nie jest on więc w stanie uiścić wpisu sądowego od skargi. Trudno też wymagać od niego zbycia lub obciążenia domu gdzie mieszka tego domu w celu zdobycia środków na koszty postępowania. Stanowiłoby to bowiem pozbawienie skarżącego koniecznego utrzymania (por. orzecz. SN z 6.11. 1953 r., IC 1427/53 OSN 54/2/52).
Biorąc to wszystko pod uwagę udzielono skarżącemu pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwalniając go zgodnie z wnioskiem od kosztów sądowych.
Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.