Uzasadnienie
III SAB/K 8/04
We wniesionej [...] 2004r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze I. D. zarzuciła Rektorowi Uniwersytetu [...] bezczynność w wydaniu na piśmie i doręczeniu decyzji orzekającej o uchyleniu decyzji Komisji Ekonomicznej Instytutu [...] z dnia [...] 2003r.,którą skarżącej przyznano stypendium socjalne w I semestrze roku akademickiego 2003/2004r. W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż w formie ustnej zawiadomiono skarżącą o wstrzymaniu wypłaty stypendium socjalnego przyznanego decyzją Komisji Ekonomicznej, a mimo zgłaszanych próśb, decyzja Rektora [...] w tej sprawie nie została wydana, co pozbawia skarżącą prawa do wniesienia skargi na decyzję pozbawiającą prawa do stypendium.
W odpowiedzi na skargę Rektor [...] wniósł o umorzenie postępowania sądowego jako bezprzedmiotowego, podnosząc iż w trybie przepisu art.54 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U.Nr.153, poz.1270), wydał dnia [...] 2004r. / Nr [...] decyzję, którą uchylił decyzję Komisji Ekonomicznej Instytutu [...] z dnia [...] 2003 r. przyznającą I. D. stypendium socjalne w I semestrze roku akademickiego 2003/2004r. jako wydaną niezgodnie z przepisami.
Jest bezsporne, iż powyższa decyzja jest przedmiotem skargi I. D. złożonej do sprawy III SA/Kr 330/04 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Na rozprawie pełnomocnik Rektora [...] wyjaśnił, iż nie posiada informacji, by złożenie niniejszej skargi było poprzedzone zażaleniem do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U.Nr.153, poz.1270), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służą one skarżącemu w postępowaniu przed organami właściwymi w sprawie, chyba iż skargę wnosi Prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przepis § 2 tego artykułu stanowi, że przez wyczerpaniu środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Przepis art. 37 § 1 kpa zawiera regulację, w myśl której na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Przepis § 2 tego artykułu określa sposób załatwienia tego zażalenia przez organ wyższego stopnia, w przypadku uznania zażalenia za uzasadnione.
Przewidziane przepisem art. 37 § 1 kpa zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia ma zatem charakter środka zaskarżenia w rozumieniu art. 52§ 2 ustawy o p.s.a., którego wyczerpanie - o ile służy stronie- warunkuje przewidzianą art. 52 § 1 ustawy dopuszczalności skargi na bezczynność organu.
Stosownie do przepisów art. 1 ust. 1 i 3, art. 46 ust.2 i art. 49 ust. 1 i ust. 3 pkt. 3 ustawy z dnia 12 września 1990r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr. 65, poz.385 z późn. zm.) Rektor Uniwersytetu [...] w [...], jako organ państwowej szkoły wyższej, jest organem administracji publicznej w rozumieniu art. 5 §2 pkt. 3 in fine w zw. z art. 1 pkt. 2 kpa, gdyż z mocy prawa (art. 161) umocowany jest do załatwiania indywidualnych spraw studenckich w drodze decyzji.
Stosownie do przepisu art. 17 § 3 kpa organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu w stosunku do organów administracji publicznej innych niż określone w pkt. 1-2 (tj. organów jednostek samorządu terytorialnego lub wojewodów) są odpowiednie organy nadrzędne lub właściwi ministrowie, a w razie ich braku organy państwowe sprawujące nadzór nad ich działalnością.
Uniwersytet [...] jest wymieniony w pozycji 14 wykazu stanowiącego załącznik do Obwieszczenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 27 czerwca 2002r w sprawie wykazu jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Edukacji Narodowej i Sportu lub przez niego nadzorowanych (MON. Pol. Nr 28, poz.457). W świetle powyższego Minister Edukacji Narodowej i Sportu jest w rozumieniu art. 17 pkt. 3 kpa organem wyższego stopnia względem Rektora Uniwersytetu [...] w [...]. Na podobną relację dawnego Ministra ds. Szkolnictwa Wyższego względem rektora uniwersytetu wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 12.01.2000r. II SA Wr 499/99 (OSP 2000/12/182).
Służył zatem skarżącemu przewidziany art. 37 § 1 kpa środek zaskarżenia bezczynności Rektora [...] w formie zażalenia, którego złożenie nie poprzedziło skargi wniesionej do Sądu.
Z tych względów skarga jako niedopuszczalna ulegała odrzuceniu na podstawie art. 56 pkt. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U.Nr.153, poz.1270), bez badania czy zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania sądowego, podnoszone w odpowiedzi na skargę.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia.