Uzasadnienie
Strona skarżąca - Zarząd [...] wniósł do tut. sądu skargę na bezczynność Polskich [...] S.A. w W., w przedmiocie przeprowadzenia obowiązkowych kontroli na drodze wewnętrznej i umieszczenia właściwych znaków drogowych w miejscach zgodnych z zatwierdzoną organizacją ruchu.
W uzasadnieniu skargi strona skarżąca wskazała, że w związku z uzyskaniem informacji, z których wynika, że podmioty zarządzające drogami wewnętrznymi albo ustalając organizację ruchu na tych drogach nie stosują znaków i sygnałów drogowych oraz zasad ich umieszczania wynikających z ustawy i ich przepisów wykonawczych, związek zawodowy zażądał od Polskie [...] S.A. przeprowadzenia kontroli prawidłowości zastosowania i funkcjonowania znaków drogowych oraz zgodności z zatwierdzoną organizacją ruchu na drodze wewnętrznej - ul. [...] w G. oraz na drodze wewnętrznej - Placu [...] (przy dworcu kolejowym "[...]"), w R., a w razie stwierdzenia nieprawidłowości - umieszczenia właściwych znaków drogowych w miejscach zgodnych z zatwierdzoną organizacją ruchu.
W odpowiedzi na powyższe [...] S.A., stwierdziło, że nie widzi podstaw do umieszczania przy dworcu kolejowym [...] oznakowania miejsc parkingowych dla taksówek zgodnie z przepisami zawartymi w Rozporządzeniu Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych (Dz.U. 2002 r., Nr 170 poz. 1393 ze zm.) ponieważ teren ten nie jest objęty strefą ruchu ani strefą zamieszkania, nie ma wydzielonej na nim drogi wewnętrznej, a z części tego terenu korzysta [...] Stowarzyszenie [...] na podstawie umowy najmu zawartej z [...] S.A.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak legitymacji biernej, albowiem nie jest organem administracji publicznej, ani też organem jednostki samorządu terytorialnego, wymienionymi w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej: "P.p.s.a.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
W świetle art. 3 § 2 pkt. 1 - 4 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz inne niż wyżej określone akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. przewiduje możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego również bezczynności organów we wcześniej określonych przypadkach. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych.
Zgodnie z powszechnie podzielanymi poglądami orzecznictwa oraz doktryny, skargę do sądu administracyjnego wnosi się na każdą decyzję, która stanowi oświadczenie woli wywierające skutki prawne w sferze stosunku materialnoprawnego, a zatem jest władczym, jednostronnym przejawem woli organu administracji publicznej (lub też innego podmiotu sprawującego w zaleconym mu zakresie funkcje administracji publicznej), rozstrzygającym sprawę administracyjną, skierowanym od oznaczonego indywidualnie adresata. Sprawowanej przez sądy administracyjne kontroli podlegają również postanowienia wydawane przez ww. organy i inne podmioty, które wydawane są w postępowaniu administracyjnym w celu wydania decyzji administracyjnej i dotyczą zazwyczaj kwestii wpadkowych tego postępowania. Wyżej przytoczone przepisy umożliwiają również zaskarżenie do sądu administracyjnego akty i czynności tych jednostek, które z mocy przepisów szczególnych uprawnione są do prowadzenia działalności mieszczącej się zakresie pojęcia "działalności publicznej" oraz inne niż decyzje lub postanowienia akty lub czynności mieszczące się w tym zakresie, które dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Zaskarżenie bezczynności możliwe jest tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi komentarz. T. Woś. H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Warszawa 2005 str. 49 - 62, 85).
Mając powyższe na uwadze należy podkreślić, że krąg podmiotów, na których działanie, bądź też bezczynność można wnieść skargę do sądu administracyjnego jest ograniczony do organów administracji publicznej a także tych podmiotów, które wydają decyzje w ramach "działalności publicznej".
Spółka [...] S.A. w W. nie jest organem administracji publicznej, organem jednostki samorządu terytorialnego, ani też inny podmiotem, który z mocy przepisów szczególnych byłby uprawniony do prowadzenia działalności mieszczącej się w zakresie pojęcia "działalności publicznej". Pomimo, że [...] SA jest spółką Skarbu Państwa, to nie należy do kategorii innych organów państwowych mogących prowadzić administracyjne postępowanie jurysdykcyjne, ponieważ nie została do tego powołana z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw indywidualnych w drodze decyzji administracyjnych. Nie istnieje żaden przepis prawa, z którego miałoby wynikać, że [...] S.A. "z mocy prawa" powołana została do rozstrzygania spraw indywidualnych.
Z przedstawionych wyżej powodów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. należało skargę odrzucić.