Uzasadnienie
Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną uwidoczniła brak osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym.
Określając swój majątek podał, że poza 36 metrowym mieszkaniem kwaterunkowym komunalnym nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Określając swoje miesięczne dochody wskazała na kwotę 672,31 zł z otrzymywanego świadczenia emerytalnego.
Uzasadniając swoje starania podniosła, że ma 72 lata, jest inwalidą II grupy. Podnosi, że komornik zabiera jej część emerytury. Twierdzi, że na leczenie potrzebuje miesięcznie 600 zł jednak opieka społeczna daje jej tylko 300 zł. Aby przeżyć wspomaga się pożyczkami. Z otrzymywanej emerytury opłaca czynsz, prąd, telefon, Internet. Na nic więcej jej nie stać.
Do wniosku dołączyła kopię decyzji o waloryzacji emerytury, która potwierdza fakt dokonanego zajęcia egzekucyjnego oraz deklarowaną wysokość świadczenia do wypłaty, kopie pisma ZUS informującego o wysokości dokonywanych potraceń na rzecz komornika, pismo komornika z którego wynika liczna ilość prowadzonych przezeń postepowań, kopię zaświadczeń o stanie zdrowia psychicznego.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zgodnie z art. 246 §1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W realiach niniejszej sprawy skarżąca złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa wskazując na swój stan rodzinny, posiadany majątek, dochody. Oświadczenia poprała dokumentami źródłowymi. Z oświadczenia wynika, że nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Utrzymuje się z niewielkiej emerytury obciążonej egzekucją. Z zasad doświadczenie życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakie pozostają jej po tym potrąceniu wystarczają z trudem nawet na opędzenie podstawowych potrzeb dnia codziennego. Przedstawione okoliczności pozwalają więc stwierdzić, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Mając to wszystko na uwadze udzielono skarżącej pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.