Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 21 lipca 2020 r., sygn. akt III SAB/Kr 89/20

Uzasadnienie

Pismem z dnia 31 maja 2020 r. skarżący K. J. złożył skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie wydania zaświadczenia w sprawie wniosku z dnia 27 kwietnia 2018 r.

Nadto z urzędu Sądowi jest wiadomym, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2020 r. sygn. III SAB/Kr 19/20 oddalił skargę K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie wniosku z dnia 27 kwietnia 2018 r. o wydanie zaświadczeń.

Zarówno w przedmiotowej sprawie jak i w sprawie o sygn. III SAB/Kr 19/20 wniosek z dnia 27 kwietnia 2018 r. dotyczył wydania zaświadczenia o treści: "wnoszę o ustalenie i zaświadczenie co do okoliczności:

1. - okresu służby czynnej, w którym posiadałem upoważnienie do kierowania służbowym sprzętem transportowym w trakcie i w związku z wykonywaniem czynności służbowych, przy uwzględnieniu po zakończeniu szkolenia resortowego, na którym zgodnie z wymaganiami tego szkolenia zdobyłem uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii B, wykonywania obowiązków w ruchu drogowym, a następnie w ogniwach patrolowo - interwencyjnych, gdzie oświadczam, zgodnie z art. 220 kpa, iż od przeniesienia do RUSW w S, posiadałem upoważnienie do kierowania służbowym sprzętem transportowym, realizując czynności związane pierwotnie ze zdarzeniami drogowymi a następnie w ogniwach patrolowo - interwencyjnych dla obsługi i działań we wszelkiego rodzaju działaniach i zdarzeniach, jak i z upoważnienia tego korzystałem i musiałem użytkować sprzęt transportowy, wobec braków kadrowych i osób posiadających wymagane dla dodatkowej funkcji kierowcy uprawnień
2. - ustalenie średniej liczby działań i czynności możliwych do przypisania corocznie, dla wykorzystania pojazdu służbowego jako uprzywilejowanego w akcji, przy zważeniu akcji związanych ze zdarzeniami drogowymi, oraz innymi wymagającymi niezwłocznego podjęcia działań, a tym samym niezwłocznego przybycia na to miejsce, działań pościgowych czy ratunkowych mienia, zdrowia czy życia, a w tym samym uwzględnienia, czy liczba ta przekracza 30 rocznie, czy też z wiedzy i danych dostępnych organowi wynika, iż osiągnięcie takiej liczby było w warunkach mojej służby, terenu i innych niemożliwe i jest bezsporne. Tym samym zaświadczenie, iż z danych i wiedzy organu wynika, że osiągnięcie takiej liczby działań ratunkowych i w innych akcjach miało miejsce, lub mogło mieć miejsce, względnie nie miało i nie mogło mieć miejsca, bowiem ustalenia organu pozwalają na zaświadczenie tylko ustalonej liczy takich działań rocznie, z zakreśleniem tej liczby w treści zaświadczenia.
3. - ustalenie i zaświadczenie na podstawie danych, wiedzy organu a w tym przy wykorzystaniu akt postępowania wyjaśniającego w administracji zakończonego postanowieniem KWP [...] z dnia 14 września 2009, w zakresie średniorocznej liczby działań i czynności w warunkach zagrażających zdrowiu lub życiu, przy uwzględnieniu zebranych w tym postępowaniu dokumentów uzupełniających akta osobowe mojej osoby o zakres wadliwie prowadzonego zbioru danych w okresie służby czynnej, akt osobowych a w tym zakresie kart i zakresów obowiązków stanowiskowych, orzeczenia OKL w K, odpis w załączeniu, pomimo jego doręczenia odrębnie organowi oraz możliwego jego uzyskania od lub za pośrednictwem KWP, oraz wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 27.05.2014 r., sygn. akt U12/13 ".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) -p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.

Stan sprawy w toku (lis pendens) w rozumieniu cytowanego wyżej przepisu oznacza, że ten sam podmiot już wcześniej wniósł skargę na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu w toku postępowania dotyczącego tej samej materii. Konsekwencją zaś zaistnienia takiej sytuacji jest wyłączenie dopuszczalności skutecznego wniesienia kolejnej skargi.

Z taką sytuacją mamy do czynienia w nin. Przedmiotem skargi z dnia 29 maja 2020 r. skarżący uczynił bezczynność Komendanta Powiatowego Policji dotyczącą jego wniosku z dnia 27 kwietnia 2018 r. o wydanie zaświadczenia podczas gdy wyrokiem z 15 kwietnia 2020 r., sygn. akt III SAB/Kr 19/20 WSA w Krakowie oddalił jego skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji również w sprawie jego wniosku z 27 kwietnia 2018 r.

Dlatego też niniejszą skargę należało uznać za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt'4 i § 3 p.p.s.a. orzec jak w sentencji postanowienia o odrzuceniu skargi.