Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 lutego 2012r. K. J. wniósł skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji polegającą na nie rozpoznaniu jego żądania o wyrównanie norm napoi przysługujących funkcjonariuszowi Policji z uwagi na pełnienie służby w warunkach podwyższonej i obniżonej temperatury otoczenia oraz żądania o uznanie prawa do urlopu dodatkowego w związku ze szczególnymi warunkami służby.
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego, względnie o jej oddalenie jako bezzasadnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej "p.p.s.a.":
"Art.
- 3. § 1. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
§ 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a."
Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia przedmiotowej skargi na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji z punktu widzenia zakresu kognicji sądu administracyjnego. Mając na względzie treść wyżej przytoczonego art. 3 § 2 p.p.s.a. Sąd zwraca uwagę, że punkt 8 § 2 artykułu 3 wymienia skargi na bezczynność organów, ale jedynie w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a.
W związku z powyższym, istotą sprawy jest zatem ocena, czy na organie, tj. na Komendancie Wojewódzkim Policji ciążył obowiązek wydania w niniejszej sprawie decyzji administracyjnej, postanowienia na które służy zażalenie, kończącego postępowanie, albo rozstrzygającego sprawę co do istoty, lub też innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Zdaniem Sądu, żaden z wyżej wymienionych przypadków nie zachodzi w niniejszej sprawie, na co wskazuje analiza treści wniesionego przez skarżącego do Komendanta Wojewódzkiego Policji pisma z dnia 23 stycznia 2012r., a dotyczącego bezczynności Komendanta Powiatowego Policji polegającej na nie rozpoznaniu jego żądania o wyrównanie norm napoi przysługujących funkcjonariuszowi Policji z uwagi na pełnienie służby w warunkach podwyższonej i obniżonej temperatury otoczenia oraz żądania o uznanie prawa do urlopu dodatkowego w związku ze szczególnymi warunkami służby. Pismo to nie ma charakteru żądania administracyjnoprawnego, albowiem w przedmiotowej sprawie organ nie był uprawniony do władczego działania w rozumieniu przepisów prawa administracyjnego, a więc do wydania decyzji administracyjnej, której domaga się skarżący.
Należy także zauważyć, że Komenda Wojewódzka Policji udzieliła skarżącemu stosownego wyjaśnienia w piśmie z dnia 15 marca 2012r. Zdaniem Sądu, organ administracyjny – Komendant Wojewódzki Policji nie był w niniejszej sprawie zobowiązany do wydania władczego rozstrzygnięcia administracyjnego w zakresie wniosku o wyrównanie norm napoi przysługujących funkcjonariuszowi Policji z uwagi na pełnienie służby w warunkach podwyższonej i obniżonej temperatury otoczenia oraz o uznanie prawa do urlopu dodatkowego w związku ze szczególnymi warunkami służby, a zatem nie można mówić o bezczynności organu administracji publicznej. W tym stanie rzeczy zaskarżona w niniejszej sprawie bezczynność nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art. 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.