Uzasadnienie
W dniu 14 października 2016 r. P. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, za pośrednictwem Wojewody, na bezczynność Wojewody polegającą na niepodjęciu działań nadzorczych w stosunku do Rady Miejskiej w K w celu nakazania Komisjom Rady Miejskiej w K sporządzania planów pracy i sprawozdań z swej działalności, zgodnie z art. 21 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym. Wystąpienie ze skargą było poprzedzone wezwaniem P. M. z dnia 2 września 2016 r., doręczonym w dniu 12 września 2016 r., do usunięcia naruszenia prawa poprzez nakazanie Radzie Miejskiej w K sporządzania sprawozdań z działalności komisji stałych.
Skarżący swoją skargę oparł na art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego, w nawiązaniu do art. 21 ust.3 ustawy o samorządzie gminnym. W uzasadnieniu swej skargi podniósł, że "art. 21 ust.3 ustawy prawo o samorządzie gminnym stwierdza, że komisje podlegają radzie gminy i powinny przedkładać jej plany pracy oraz sprawozdanie działalności. W gminie K. tylko Komisja Rewizyjna to czyni, pozostałe od lat tego nie robią. Wojewoda z mocy prawa jest organem nadzoru nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego i w przypadku gdy one lamią prawo zapisane w ustawach, powinien poprzez odpowiednie działania nadzorcze, doprowadzić do jego pełnego przestrzegania. (...)."
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o odrzucenie skargi z powodu braku drogi sądowej do jej rozpoznania oraz braku interesu prawnego skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako nienależąca do właściwości sądów administracyjnych.
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności jest zobowiązany do zbadania, czy w przedmiotowej sprawie skarga jest dopuszczalna. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718), dalej "P.p.s.a.", określa art. 3 tej ustawy. Jest to katalog zamknięty co oznacza, że kategorie spraw nie mieszczące się w tym przepisie nie podlegają rozpoznaniu przez sądy administracyjne. W konsekwencji zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 9 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
W rozpatrywanej sprawie zaskarżono bezczynność Wojewody polegającą na niepodjęciu działań nadzorczych w stosunku do Rady Miejskiej w K i jako podstawę prawną skargi podano art. 227 K.p.a.
Zgodnie z orzecznictwem przyjmuje się, że działalność organów państwowych i samorządowych uregulowana w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego dotycząca skarg i wniosków obywateli nie podlega rozpoznaniu przez sądy administracyjne. Przepisy zamieszczone w tym dziale stanowią tzw. tryb skargowy, a od uchwał wydanych w tym trybie nie służy skarga do wojewódzkich sądów administracyjnych (tak też Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 kwietnia 1995 r. sygn. akt IV SA 814/94, opub. w ONSA 1996/2 poz. 84; Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 3 lutego 2004 r. sygn. akt I SA 2226/03).
Powyższe oznacza, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie podlega kognicji sądu administracyjnego, ponieważ jej przedmiotem jest żądanie nie mieszczące się w zakresie właściwości tego sądu, który wyznaczony jest treścią art. 3 P.p.s.a.
W związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu.