Uzasadnienie
Skarżący złożył 31 maja 2020 r. skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie wniosku z 14 września 2017 r. dotyczącego wydania zaświadczenia w przedmiocie uciążliwości służby na stanowiskach Ogniwa Patrolowo-Interwencyjnego w Policji. Skarga połączona była z ponagleniem złożonym do Komendanta Wojewódzkiego Policji za pośrednictwem organu, którego skarga dotyczyła.
Z nadesłanych akt administracyjnych wynikało, że postanowieniem nr [...] z 19 września 2017 r. organ odmówił wydania wnioskowanego zaświadczenia pouczając o prawie jego zaskarżenia do Komendanta Wojewódzkiego Policji. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu 20 września 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.
Skargę należało odrzucić ponieważ postępowanie przed organem, który miał wydać zaświadczenie, zostało zakończone przed wniesieniem skargi. Skarga na bezczynność została więc wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia.
Zgodnie z art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) sąd administracyjny, uwzględniając skargę na bezczynność organu, stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności. Niemniej jednak Sąd zwraca uwagę, że "bezczynność" została zdefiniowana w art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm.) dalej "k.p.a.". Powołany przepis wskazuje, że bezczynnością jest niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1.
Zasadniczo, art. 53 § 2b Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dopuszcza wniesienie skargi na bezczynność "w każdym czasie". W ocenie Sądu przepis ten należy jednak odnosić do "czasu" niezakończonego postępowania administracyjnego. Skoro więc organ rozstrzygnął postępowanie w przedmiocie wniosku o wydanie zaświadczenia (tu: wydał postanowienie odmawiające wydania zaświadczenia) i doręczył to postanowienie przed wniesieniem skargi, to sąd administracyjny nie może merytorycznie orzekać w przedmiocie skargi na bezczynność.
Analogiczny pogląd wynika z uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2020 r., II OPS 5/19 (dostępna na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Formalnie uchwała ta dotyczy spraw zakończonych decyzją administracyjną, ale zawarte w uzasadnieniu uchwały rozważania mogą mieć również znaczenie dla postępowań kończących się postanowieniami. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił bowiem, że pogląd "(...) sprowadzający się do dopuszczalności rozstrzygania spraw ze skarg na bezczynność w razie załatwienia sprawy administracyjnej przed wniesieniem skargi jest, w ocenie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, nieprawidłowy z tego podstawowego powodu, że zakończenie postępowania, którego sposób prowadzenia jest skarżony, skutkuje ustaniem stanu podlegającego kontroli sądowej tj. stanu bezczynności".
Z tych to powodów Sąd uznał, że skarga na bezczynność organu nie może zostać wniesiona po zakończeniu postępowania przez ten organ.
Mając powyższe na uwadze Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.