Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 23 grudnia 2016 r. odrzucił skargę J. J. na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych.
Postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 lutego 2017 r.
W dniu 20 lutego 2017 r. skarżący wniósł do Sądu pismo, w którym w sposób niedostateczny sprecyzował jego charakter. W związku z tym, wezwaniem z dnia 16 marca 2017 r., w wykonaniu wezwania Sędziego z dnia 14 marca 2017 r., został zobowiązany do uzupełnienia ww. pisma poprzez sprecyzowanie jego charakteru prawnego w terminie do 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.
Skarżący odebrał wezwanie w dniu 3 kwietnia 2017 r.
W odpowiedzi udzielonej w terminie pismem nadanym w dniu 10 kwietnia 2017 r. podjął polemikę z rozstrzygnięciem Sądu zawartym w postanowieniem z dnia 23 grudnia 2016 r., w szczególności przedstawił argumenty przemawiające za stwierdzeniem bezczynności Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjni w Krakowie zważył, co następuje
Pismo skarżącego z dnia 20 lutego 2017r. należy zakwalifikować jako skargę kasacyjną z uwagi na treść tego pisma kwestionującą postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 grudnia 2016r. odrzucające skargę na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych.
Przepisy art. 175 i 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) określają wymogi formalne stawiane skardze kasacyjnej. Przewidują między innymi, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z wyjątkami określonymi w § 2 i § 3 art. 175 (nie mającymi jednak zastosowania w niniejszej sprawie). Sporządzenie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2013r., sygn. akt II FZ 1082/13, publ., http://orzeczenia.nsa.gov.pl). O konieczności dochowania tego wymogu skarżący został pouczony w piśmie dołączonym do odpisu postanowienia z dnia 23 grudnia kwietnia 2016r. Mimo to skarżący sporządził skargę kasacyjną osobiście, a nie przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Tym samym skarga kasacyjna nie spełnia wymogu formalnego określonego w art. 175 § 1 p.p.s.a.
W oparciu o powyższe, na podstawie art. 178 p.p.s.a. stanowiącego, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, Sąd orzekł jak w sentencji.