Uzasadnienie
G. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania zarzutu w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Sprawę zarejestrowano w repertorium SA pod sygn. III SA/Łd 488/17.
W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niedopełnienie warunków formalnych z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 t.j. ze zm.).
Zarządzeniem z dnia 26 maja 2017 r. uznano, że przedmiotowa skarga dotyczy bezczynności Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] polegającej na pozostawieniu bez rozpoznania wniosku stanowiącego zarzut w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Sprawę zakreślono w repertorium SA i obecnie toczy się ona pod sygn. III SAB/Łd 10/17. Wobec powyższego wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wykazanie, że przed wniesieniem skargi do sądu wniósł zażalenie na niezałatwienie sprawy do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 k.p.a. oraz do uzupełnienia braków fiskalnych przez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania doręczono skarżącemu w dniu 12 czerwca 2017 r.
W odpowiedzi w piśmie z dnia 26 czerwca 2017 r. skarżący wyjaśnił, że złożył zażalenie na niezałatwienie sprawy do organu wyższego stopnia. Do pisma załączył odpisy dwóch zażaleń z dnia 7 października 2016 r. i 17 kwietnia 2017 r. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów w całości.
Zarządzeniem z dnia 18 sierpnia 2017 r. starszy referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych wniosku w terminie.
Następnie zarządzeniem z dnia 26 września 2017 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia o wpisie. Odpis zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 4 października 2017 r.
W dniu 18 października 2017 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, wskazując, że pogorszyła się jego sytuacja życiowa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 t.j. ze zm.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie skarżący był zobowiązany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. Do uiszczenia tej opłaty wezwano skarżącego w dniu 12 czerwca 2017 r. Po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie przyznania skarżącemu prawa pomocy, zakończonego pozostawieniem wniosku bez rozpoznania, ponownie wezwano go do uiszczenia wpisu sądowego zgodnie z treścią zarządzenia z dnia 26 września 2017 r. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 4 października 2017 r.
Wobec powyższego ostatecznie termin do uiszczenia wpisu biegł do dnia 11 października 2017 r. W tym terminie wymagany wpis sądowy nie został uiszczony. Zamiast tego skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Oceniając zaistniałą sytuację faktyczną należy zauważyć, że po zakończeniu postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy sąd ma obowiązek, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., ponownie wezwać stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi, wyznaczając ustawowy termin do dokonania tej czynności oraz wskazując rygor jej niewykonania. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 21 marca 2012 r. (sygn. akt II GZ 95/12, publ. Baza orzeczeń CBOIS), jeżeli strona skarżąca po doręczeniu jej takiego wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, wówczas bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje przerwany. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo w związku z art. 165 p.p.s.a.
Powyższe stanowisko Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela.
Należy zatem w konsekwencji uznać, że ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, wystosowanym do skarżącego po wydaniu prawomocnego postanowienia, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia dla toczącego się postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 10 maja 2010 r., II FZ 115/10) Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w sytuacji, gdy sąd wydał uprzednio prawomocne zarządzenie w tym przedmiocie, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu. Odmienne procedowanie mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy, a co za tym idzie - skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania i trudnością w jego zakończeniu orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co do istoty (por. postanowienie NSA z dnia 19 lutego 2010 r., II FSK 621/09, z dnia 22 lipca 2010 r. sygn. akt II FSK 1349/10).
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, nie może wywrzeć skutku, którego oczekuje skarżący. Kwestia przyznania skarżącemu prawa pomocy była przedmiotem oceny w zarządzeniu z dnia 18 sierpnia 2017 r. Ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy i to po terminie do uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i z tej przyczyny nie ma wpływu na bieg terminu określonego w zarządzeniu wzywającego do uiszczenia wpisu. Na stronie ciążył obowiązek uiszczenia wpisu od skargi – w wysokości 100 zł, a termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg w dniu określonym w wezwaniu. Skoro wpis nie został uiszczony, skargę należało odrzucić.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.
e.o.