Uzasadnienie
W dniu 9 lutego 2018r. (data wpływu skargi do organu) H. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] w przedmiocie wniosku z dnia 11 sierpnia 2017r. o niedokonywanie żadnych czynności egzekucyjnych do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd administracyjny.
Zarządzeniem z dnia 8 marca 2018r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia przez wykazanie, że przed złożeniem do sądu administracyjnego skargi na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] wyczerpał środek zaskarżenia tj. złożył ponaglenie do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie, o którym mowa w art. 37 § 1, 2 i 3 K.p.a.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 5 kwietnia 2018r.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w dniu 11 kwietnia 2018r. skarżący złożył do akt sprawy pismo procesowe, w którym wskazał, że po raz kolejny na złożony wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego – organ egzekucyjny zaniechał udzielenia odpowiedzi, czym naruszył art. 35 § 1 i 3 K.p.a. W załączeniu do przedmiotowego pisma skarżący przedstawił kopie postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia 19 lutego 2018r. o umorzeniu postępowania jako bezprzedmiotowego w przedmiocie wniosku z dnia 11 sierpnia 2017r. o niedokonywanie żadnych czynności egzekucyjnych do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd administracyjny, zażalenia złożonego w dniu 20 marca 2018r. na powyższe postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia 19 lutego 2018r. oraz kopię pisma z dnia 12 maja 2016r. zatytułowanego "zarzuty do postępowania egzekucyjnego wraz z wnioskiem o jego wstrzymanie, a następnie umorzenie postępowania", skierowanego do Naczelnika Urzędu Skarbowego [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Na wstępie podnieść należy, iż merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia. Wśród okoliczności czyniących skargę niedopuszczalną, ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., wymienia niewyczerpanie (przez wnoszącego skargę) środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Uzależnienie dopuszczalności skargi od wcześniejszego wykorzystania przysługujących stronie środków zaskarżenia związane jest z zakresem działania sądów administracyjnych, które sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a.).
W tym kontekście należy zatem wskazać, że zgodnie z treścią art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Na podstawie art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017r., poz. 935) w niniejszej sprawie znajduje zastosowanie art. 53 § 2b p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym od 1 czerwca 2017r. Zgodnie z tym przepisem skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Warunkiem koniecznym skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji jest zatem uprzednie, tj. przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego wniesienie ponaglenia.
Zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);
- 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie zawiera uzasadnienie (§ 2). Ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie;
- 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (§ 3).
Z treści cyt. powyżej przepisów wynika, że warunkiem koniecznym dla skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji jest zatem uprzednie, tj. przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego wniesienie ponaglenia na bezczynność organu administracji do organu wyższego stopnia. Warunek ten będzie spełniony niezależnie od zajętego w tym przedmiocie stanowiska organu, do którego wniesiono środek prawny przewidziany w art. 37 § 1 K.p.a. Powołany przepis skutek wniesienia środka zaskarżenia wiąże bowiem jedynie z samym wniesieniem tego środka zaskarżenia, a nie z jego rozpatrzeniem przez organ. Ze względu na charakter środka prawnego przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a., ponaglenie powinno być załatwione niezwłocznie. Skargę na bezczynność organu administracji publicznej można zatem wnosić w każdym czasie po wyczerpaniu przysługujących stronie środków zaskarżenia. Złożenie ponaglenia wywiera skutek wyczerpania środków zaskarżenia i umożliwia stronie skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego.
W rozpoznawanej sprawie skarżący, w odpowiedzi na wezwanie do wykazania, że przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego wyczerpał środek zaskarżenia na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] w przedmiocie wniosku z dnia 11 sierpnia 2017r. o niedokonywanie żadnych czynności egzekucyjnych do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd administracyjny, złożył w dniu 11 kwietnia 2018r. pismo, w którym wskazał jedynie, że po raz kolejny na złożony wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego – organ egzekucyjny zaniechał udzielenia odpowiedzi, czym naruszył art. 35 § 1 i 3 K.p.a.
Z treści powyższego pisma procesowego i przedstawionych załączników bezspornie wynika, że żadne ze złożonych przez skarżącego pism nie jest ponagleniem skierowanym do organu wyższego stopnia, tj. Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł., co oznacza, że skarżący nie wykazał, że wyczerpał środki zaskarżenia przysługujące w postępowaniu administracyjnym. Złożenie przez skarżącego ponaglenia skierowanego do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. stanowiło warunek konieczny do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Okoliczność niewyczerpania środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu w postępowaniu administracyjnym uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i obliguje sąd do odrzucenia skargi.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i 2 i art. 53 § 2b p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego do skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. e.o.