Uzasadnienie
W dniu 2 marca 2015 roku J.T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na przewlekłość Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Z. w przedmiocie przyznania prawa do stypendium.
Zarządzeniem z dnia 23 marca 2015 roku Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia przez wykazanie, że przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego wyczerpała środek zaskarżenia na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Z. przez złożenie zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania do organu administracji publicznej wyższego stopnia, zgodnie z treścią art. 37 § 1 K.p.a.
Powyższe zarządzenie doręczono skarżącej w dniu 8 kwietnia 2015 roku.
W dniu 13 kwietnia 2015 roku do akt sprawy wpłynęło pismo procesowe skarżącej z dnia 10 kwietnia 2015 roku, stanowiące odpowiedź na powyższe wezwanie, w załączeniu którego skarżąca przedstawiła pismo zatytułowane "zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie" opatrzone datą "10 kwietnia 2015r." skierowane w trybie art. 37 K.p.a. do Wojewody [...]. Powyższe pismo zostało opatrzone prezentatą [...] Urzędu Wojewódzkiego Wydziału Polityki Społecznej, z której wynika, że wpłynęło w dniu 10 kwietnia 2015 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Na wstępie podnieść należy, iż merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia. Wśród okoliczności czyniących skargę niedopuszczalną, ustawa z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.)-dalej p.p.s.a. wymienia niewyczerpanie (przez wnoszącego skargę) środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Uzależnienie dopuszczalności skargi od wcześniejszego wykorzystania przysługujących stronie środków zaskarżenia związane jest z zakresem działania sądów administracyjnych, które sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a.).
W tym kontekście należy zatem wskazać, że zgodnie z treścią art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Środkiem zaskarżenia na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej jest zażalenie wniesione w trybie art. 37 § 1 K.p.a. Warunkiem koniecznym dla skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania jest zatem uprzednie, tj. przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego wniesienie zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej skierowane do organu administracji publicznej wyższego stopnia (art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.).
Z akt sprawy wynika, że skarżąca w odpowiedzi na wezwanie do wykazania, że przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego wyczerpała środek zaskarżenia na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Z. przez złożenie zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania do organu administracji publicznej wyższego stopnia, przedstawiła pismo zatytułowane "zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie" opatrzone datą "10 kwietnia 2015r.", które wpłynęło do organu w tym samym dniu. Z zestawienia przedstawionych powyżej dat, tj. daty wniesienia skargi - 2 marca 2015 roku i daty złożenia zażalenia – 10 kwietnia 2015 roku bezspornie wynika, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia.
Nie można bowiem uznać, że wniesienie przez skarżącą zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania do organu administracji publicznej wyższego stopnia, po wniesieniu do sądu administracyjnego skargi spełniła warunek konieczny do skutecznego wniesienia skargi. Okoliczność ta uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i obliguje sąd do odrzucenia skargi. Fakt odrzucenia skargi nie zamyka jednak skarżącej drogi do ponownego wystąpienia ze skargą na przewlekłość organu administracji publicznej po wyczerpaniu trybu określonego w art. 37 § 1 K.p.a.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 i w zw. z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a, orzekł jak w postanowieniu.
U.K.